Veelbelovend idee, teleurstellende uitwerking

Voor de Hebban leesclub las ik De Dallergut Dromenwinkel van Miye Lee. Allereerst dank aan Hebban en de uitgever dat ik mee mocht doen, en voor het prachtige exemplaar van dit boek (special edition van So Many Pages). De vormgeving is werkelijk schitterend: het omslag, de kleuren en details maken dit boek tot een plaatje en wekken direct hoge verwachtingen. Op basis van de cover en de ondertitel verwachtte ik een warm, troostend verhaal met ruimte voor reflectie, heling en menselijke groei, passend binnen het genre healing fiction.

Het uitgangspunt van het boek is zonder meer origineel en veelbelovend. Een wereld waarin dromen verkocht worden en waarin emoties het betaalmiddel zijn, biedt volop mogelijkheden om stil te staan bij verlangen, teleurstelling en de vraag hoe mensen omgaan met de problemen in hun leven. Juist daarom vond ik het zo jammer dat deze ideeën nauwelijks worden uitgediept. Het verhaal blijft voor mijn gevoel te veel steken in het concept, zonder dat het echt betekenis krijgt.

De schrijfstijl is eenvoudig en leest vlot. Het boek bestaat uit korte hoofdstukken, wat maakt dat je er snel doorheen leest. Die mozaïekachtige opzet had kunnen zorgen voor gelaagdheid en verrassende samenhang, maar werkte hier voor mij eerder vervlakkend. De scènes volgen elkaar op, maar bouwen zelden echt op naar verdieping of ontwikkeling.

Dat geldt ook voor de personages. Penny, het hoofdpersonage, blijft opvallend statisch. Er is nauwelijks sprake van innerlijke groei, inzicht of verandering. Ook de andere personages, hoe kleurrijk ze soms ook zijn neergezet, blijven vooral typetjes. Daardoor bleef de emotionele betrokkenheid bij het verhaal voor mij beperkt. In een boek dat wordt gepresenteerd als healing fiction had ik juist gehoopt op een langzame, zorgvuldige ontwikkeling van personages, maar dat bleef uit.

Thematisch raakt het boek aan interessante onderwerpen, zoals omgaan met teleurstelling, verlies en mogelijk ook kritiek op consumentisme, maar deze thema’s worden niet consequent of diepgaand uitgewerkt. Veel vragen die het verhaal oproept, blijven onbeantwoord, waardoor het geheel voor mij onaf voelt, niet op een prikkelende manier, maar eerder onbevredigend. Het slot versterkte dat gevoel, omdat het voor mij te zoetsappig en te netjes werd afgerond. Het deed denken aan het slot van een kinderboek.

Al met al vind ik dat het idee van De Dallergut Dromenwinkel potentie heeft, maar dat de uitwerking flink tekortschiet. De oppervlakkigheid van het verhaal en het gebrek aan diepgang en karakterontwikkeling maakten dat dit boek mij niet raakte zoals ik had gehoopt. Dat vind ik erg jammer.

Ik waardeer dit boek met 2 sterren.