Makkelijk einde maakt het verschil tussen 2 en 3 sterren

Dit is het soort boek waarvan ik achteraf mijn twijfels krijg, of niet achteraf eigenlijk. Bij een Vleugje Londen kwamen de twijfels aan het begin van het einde. Plus dat mijn autistische zus opmerkte dat er veel heel simpel over Tomas problemen met prikkels en aanverwante zaken werd heen gewalst. Toegegeven, je kunt autisme niet op een grote hoop gooien en generaliseren, maar toch wilde ik het even melden.

Het boek is vlot geschreven met sympathieke hoofdpersonen die jammer genoeg wel wat vlak blijven. Voor de zware thema's is het iets te lichtgewicht. Met uitzondering van Tomas' verlies.

Goed geschreven dus, en een mooi verhaal. Alleen eentje met een kater. Het gaat allemaal te makkelijk, en de liefde tussen Sharon en Tomas spat er niet van af. Hoeft ook niet. Maar toch
En dan dat al genoemde einde. Hoe het uiteindelijk goed komt tussen de twee,
Heel makkelijk en ook ongeloofwaardig..
Wat ik wel heel mooi beschreven vond was de manier hoe Tomas naar geuren 'keek'.