Lezersrecensie
Een podcast die een oude nachtmerrie opnieuw opent
Wat als de waarheid vijftien jaar lang verborgen bleef?
In de stilte van de Noorse wildernis werkt oud-militair en truecrimepodcaster Markus Heger vanuit een geïmproviseerde studio achter in zijn camper. Hij graaft in zaken die zijn vastgelopen, vergeten of te pijnlijk zijn om opnieuw te openen.
Zijn podcast De schreeuw die niemand hoorde zou het verhaal vertellen van Leah Forsberg, het zevenjarige meisje dat vijftien jaar geleden spoorloos verdween. Haar lichaam werd nooit gevonden, maar haar vader zit een levenslange straf uit. Na één aflevering valt het onderzoek stil. Te veel onbeantwoorde vragen. Te weinig bewijs.
Dan verdwijnt er opnieuw iemand. Een jonge vrouw. De overeenkomsten zijn verontrustend.
Wanneer Markus informatie ontvangt van een bron die hij niet kan negeren, begint alles te schuiven. Wat als de verkeerde man is veroordeeld? En wat als degene die verantwoordelijk is, nog steeds vrij rondloopt?
Terwijl het verleden en het heden elkaar steeds dichter naderen, ontdekt Markus dat sommige schreeuwen niet verdwijnen, ze wachten tot iemand eindelijk luistert.
Mijn ervaring:
Wat een pakkende en sterke thriller is De schreeuw. Vanaf de eerste pagina word je het verhaal ingezogen, een wereld waarin stilte soms meer zegt dan woorden. Jørn Lier Horst en Jan-Erik Fjell schrijven vlot en beeldend in een stijl die typisch Scandinavisch aanvoelt: sober, scherp en realistisch, maar tegelijk prettig leesbaar. De dialogen voelen natuurlijk aan en de beschrijvingen van het landschap en het onderzoek maken het verhaal geloofwaardig en levensecht.
Hoofdpersonage Markus Heger is een interessant en goed uitgewerkt personage. Als oud-militair en podcaster balanceert hij voortdurend tussen afstand houden en zich persoonlijk laten raken. Hij is niet meteen volledig te doorgronden, wat hem juist boeiend maakt. Zijn twijfels, herinneringen aan het verleden en sterke rechtvaardigheidsgevoel geven hem diepgang en maken hem menselijk. Ook de bijpersonages zijn overtuigend neergezet en roepen zowel medeleven als wantrouwen op.
De opbouw van het verhaal zit goed in elkaar. Langzaam worden er steeds meer puzzelstukjes gelegd, waardoor de spanning gestaag toeneemt. Het verhaal blijft overzichtelijk, maar weet toch de diepte in te gaan. Door de wisselende perspectieven ga je als lezer steeds opnieuw nadenken over wat waar is en wie je kunt vertrouwen. Het tempo voelt prettig aan: soms wordt het spannend en snel, soms juist rustig en geheimzinnig.
De podcast als onderzoeksinstrument is een leuke en actuele toevoeging die het verhaal net dat beetje extra geeft. Het zette me aan het denken over waarheid, gerechtigheid en hoe lang een gemeenschap kan zwijgen. Dankzij het verrassende plot blijf je tot de laatste bladzijde geboeid lezen.
De schreeuw is een meeslepende en goed opgebouwde Scandinavische thriller met een sterk hoofdpersonage en een spannend, gelaagd verhaal. Een aanrader voor liefhebbers van (Scandinavische) thrillers en eentje die zeker naar meer smaakt.
In de stilte van de Noorse wildernis werkt oud-militair en truecrimepodcaster Markus Heger vanuit een geïmproviseerde studio achter in zijn camper. Hij graaft in zaken die zijn vastgelopen, vergeten of te pijnlijk zijn om opnieuw te openen.
Zijn podcast De schreeuw die niemand hoorde zou het verhaal vertellen van Leah Forsberg, het zevenjarige meisje dat vijftien jaar geleden spoorloos verdween. Haar lichaam werd nooit gevonden, maar haar vader zit een levenslange straf uit. Na één aflevering valt het onderzoek stil. Te veel onbeantwoorde vragen. Te weinig bewijs.
Dan verdwijnt er opnieuw iemand. Een jonge vrouw. De overeenkomsten zijn verontrustend.
Wanneer Markus informatie ontvangt van een bron die hij niet kan negeren, begint alles te schuiven. Wat als de verkeerde man is veroordeeld? En wat als degene die verantwoordelijk is, nog steeds vrij rondloopt?
Terwijl het verleden en het heden elkaar steeds dichter naderen, ontdekt Markus dat sommige schreeuwen niet verdwijnen, ze wachten tot iemand eindelijk luistert.
Mijn ervaring:
Wat een pakkende en sterke thriller is De schreeuw. Vanaf de eerste pagina word je het verhaal ingezogen, een wereld waarin stilte soms meer zegt dan woorden. Jørn Lier Horst en Jan-Erik Fjell schrijven vlot en beeldend in een stijl die typisch Scandinavisch aanvoelt: sober, scherp en realistisch, maar tegelijk prettig leesbaar. De dialogen voelen natuurlijk aan en de beschrijvingen van het landschap en het onderzoek maken het verhaal geloofwaardig en levensecht.
Hoofdpersonage Markus Heger is een interessant en goed uitgewerkt personage. Als oud-militair en podcaster balanceert hij voortdurend tussen afstand houden en zich persoonlijk laten raken. Hij is niet meteen volledig te doorgronden, wat hem juist boeiend maakt. Zijn twijfels, herinneringen aan het verleden en sterke rechtvaardigheidsgevoel geven hem diepgang en maken hem menselijk. Ook de bijpersonages zijn overtuigend neergezet en roepen zowel medeleven als wantrouwen op.
De opbouw van het verhaal zit goed in elkaar. Langzaam worden er steeds meer puzzelstukjes gelegd, waardoor de spanning gestaag toeneemt. Het verhaal blijft overzichtelijk, maar weet toch de diepte in te gaan. Door de wisselende perspectieven ga je als lezer steeds opnieuw nadenken over wat waar is en wie je kunt vertrouwen. Het tempo voelt prettig aan: soms wordt het spannend en snel, soms juist rustig en geheimzinnig.
De podcast als onderzoeksinstrument is een leuke en actuele toevoeging die het verhaal net dat beetje extra geeft. Het zette me aan het denken over waarheid, gerechtigheid en hoe lang een gemeenschap kan zwijgen. Dankzij het verrassende plot blijf je tot de laatste bladzijde geboeid lezen.
De schreeuw is een meeslepende en goed opgebouwde Scandinavische thriller met een sterk hoofdpersonage en een spannend, gelaagd verhaal. Een aanrader voor liefhebbers van (Scandinavische) thrillers en eentje die zeker naar meer smaakt.
1
Reageer op deze recensie
