Lezersrecensie
Een waardig tweede deel!
‘Duistere nachten’ is het tweede deel in de Amulet-serie en na de cliffhanger waarmee het eerste boek eindigde, moest ik gewoon weten hoe het verder ging! Ook in dit tweede deel kom je als lezer opnieuw terecht in een gevaarlijke wereld vol leugens, geheimen en folteringen. Maar ook passie en verlangen komen in dit deel mooi naar voren.
Sinds Belle ontvoerd werd, bevindt ze zich in een duistere nachtmerrie waar maar geen einde aan lijkt te komen. Ze wil niets liever dan terugkeren naar Atlas en de kinderen en zoekt wanhopig naar een manier om te ontsnappen uit haar gevangenis. In de tussentijd zet Atlas alles op alles om Belle te redden en wraak te nemen op haar ontvoerders. Zullen de geliefden weer herenigd worden?
Net zoals bij het eerste deel zat ik ook hier weer vanaf de eerste bladzijde aan het verhaal gekluisterd. De vlot lezende schrijfstijl van Eva Yarich weet direct de interesse van de lezer te vangen en het verhaal leest wederom als een sneltrein. Elk hoofdstuk is razend spannend en je kunt haast niet anders dan doorlezen.
De penibele situatie waarin Belle wordt beeldig omschreven, en als lezer kun je je echt in haar inleven. Je voelt haar wanhoop van de bladzijdes stralen en haar gevoelens worden realistisch vormgegeven. Ook de woede van Atlas kwam krachtig over en zijn toewijding aan Belle is bewonderenswaardig. Je kunt daarom ook niet anders dan hopen op een goede afloop.
Zoals we van Eva Yarich gewend zijn, zit ook dit deel weer vol plottwists en gruwelijke martelscènes. Ook hier worden triggerende hoofdstukken aangegeven door zwarte bladzijdes, waardoor je deze als lezer gemakkelijk kunt overslaan als het te heftig voor je wordt. De folterscènes zitten weer vol gruwelijke details, maar anderzijds zijn ze ook geniaal bedacht en steeds gebaseerd op een sprookje.
Kortom, ik heb genoten van ‘Duistere nachten’. Het is een sterk uitgedacht vervolg op ‘Gekleurde nachten’ en houdt de lezer vast van begin tot eind. Ik ben benieuwd wat de serie nog meer gaat brengen!
Sinds Belle ontvoerd werd, bevindt ze zich in een duistere nachtmerrie waar maar geen einde aan lijkt te komen. Ze wil niets liever dan terugkeren naar Atlas en de kinderen en zoekt wanhopig naar een manier om te ontsnappen uit haar gevangenis. In de tussentijd zet Atlas alles op alles om Belle te redden en wraak te nemen op haar ontvoerders. Zullen de geliefden weer herenigd worden?
Net zoals bij het eerste deel zat ik ook hier weer vanaf de eerste bladzijde aan het verhaal gekluisterd. De vlot lezende schrijfstijl van Eva Yarich weet direct de interesse van de lezer te vangen en het verhaal leest wederom als een sneltrein. Elk hoofdstuk is razend spannend en je kunt haast niet anders dan doorlezen.
De penibele situatie waarin Belle wordt beeldig omschreven, en als lezer kun je je echt in haar inleven. Je voelt haar wanhoop van de bladzijdes stralen en haar gevoelens worden realistisch vormgegeven. Ook de woede van Atlas kwam krachtig over en zijn toewijding aan Belle is bewonderenswaardig. Je kunt daarom ook niet anders dan hopen op een goede afloop.
Zoals we van Eva Yarich gewend zijn, zit ook dit deel weer vol plottwists en gruwelijke martelscènes. Ook hier worden triggerende hoofdstukken aangegeven door zwarte bladzijdes, waardoor je deze als lezer gemakkelijk kunt overslaan als het te heftig voor je wordt. De folterscènes zitten weer vol gruwelijke details, maar anderzijds zijn ze ook geniaal bedacht en steeds gebaseerd op een sprookje.
Kortom, ik heb genoten van ‘Duistere nachten’. Het is een sterk uitgedacht vervolg op ‘Gekleurde nachten’ en houdt de lezer vast van begin tot eind. Ik ben benieuwd wat de serie nog meer gaat brengen!
1
Reageer op deze recensie
