Springlevend, smeuïg portret

Wolf Hall van Hilary Mantel biedt een blik op de opkomst van Thomas Cromwell aan het hof van Henry VIII. Met een sympathieke Cromwell! (Althans in het eerste deel van de ‘Cromwell’ trilogie; misschien verandert hij in de vervolgen in de verguisde Cromwell die we kennen van de geschiedenisles.) Mantel heeft een aparte schrijfwijze. Met ‘hij’ duidt ze vrijwel altijd Cromwell aan, ongeacht wie ze kort van tevoren uit haar pen heeft laten vloeien. Verwarrend? Soms. Het benadrukt echter ook het perspectief van Cromwell. Hij staat in het middelpunt. Als je hier als lezer niet snel aan went dan kan het behoorlijk vervelend zijn, maar zet door, zou ik zeggen, want het boek is zo de moeite waard. Verder is Mantel vooral van de bruisende personages, de subtiele humor en de prachtige zinnen. Het is constant opletten en genieten geblazen. Cromwell is niet het enige personage dat waanzinnig tot leven wordt gebracht. Ook koningin Catherine, prinses Mary, Anne Boleyn, kardinaal Wolsey, Thomas More en vele anderen worden magnifiek gelaagd weergegeven. Romans over historische personen willen nogal eens blijven steken op een gortdroge opeenstapeling van gebeurtenissen. Niet in de handen van Mantel. Haar faction (combinatie van fiction en fact) is van ongekend hoge kwaliteit. Ze schetst een springlevend, smeuïg portret van de manier waarop het er ten tijde van Henry VIII toeging aan het hof en hoe Cromwell zich langzaam omhoog werkt, met behulp van zijn “very particular set of skills” (ja, dat is van de film Taken). Hoe hij die vaardigheden heeft bemachtigd, vult Mantel niet in. Haar Cromwell zet zijn onbekende verleden in om geruchten rondom zijn persoon tot een enigmatische mythe om te vormen, waar hij voortdurend zijn voordeel mee doet. Het is nou eenmaal handig als mensen niet precies weten wat ze aan je hebben – dan gaan ze je onder- of juist overschatten. Wolf Hall is een historische roman zoals deze bedoeld is: feiten verpakt in een groots, meeslepend verhaal. Aan het einde ervan zit Anne Boleyn naast Henry op de troon. Op naar de volgende vrouw!