Review: Fluister

Sam heeft alles op het spel gezet om voor altijd bij Grace te kunnen blijven, gelukkig pakte dit positief uit, hij is eindelijk 100% mens. Naast mens is hij ook de nieuwe leider van de groep wolven die sinds kort uitgebreid is met nieuwe, interessante persoonlijkheden. Cole is een nieuw personage in de serie die het leven als wolf verkoos boven zijn rockster-bestaan. Hij wilt vluchten van zichzelf, zijn familie, zijn fans en zijn leven en gebruikt het shiften als een drug.

Grace is in dit tweede deel niet zo sterk en stoer als je van haar gewend bent. Je merkt al snel dat er iets goed mis is met haar gezondheid en haar emotionele welzijn. Dit heeft te maken met het feit dat ze vroeger is gebeten door een weerwolf en nooit is veranderd maar ook omdat haar ouders er achter zijn gekomen dat de relatie tussen haar en Sam serieus is, waar ze absoluut niet blij mee zijn. Al deze factoren bereiken uiteindelijk een hoogtepunt.
Fluister kon naar mijn mening niet tippen aan Huiver. Desalniettemin heb ik ongelofelijk genoten van dit verhaal. Grace viel me wel erg tegen, ze was zo stoer en sterk maar daar lees je hier niets van terug. Isabel en Cole hebben mij daarentegen erg verrast. Cole kwam erg negatief en soms zelfs arrogant op mij over en Isabel is ontzettend koppig en heeft een gigantisch grote mond, maar deze trekjes maken hen verrassend genoeg loveable! Hierbij geef ik zelfs toe dat ik een kleine crush heb op Cole!

Het feit dat het boek geschreven is vanuit meerdere perspectieven is verfrissend en maakt het boek interessanter. In het begin gebeurt er namelijk nog niet veel spannends, hierdoor kwam ik zelfs in een korte reading slump terecht. Na het hoogtepunt waar ik het eerder over had komt er meer actie en de cliffhanger aan het eind zorgt ervoor dat je het volgende deel meteen in je handen wilt hebben. Drie keer raden welk boek ik nu ga lezen!