Indrukwekkende dame met een indrukwekkend verhaal

Ik had dit boek al een keer gelezen toen het net uit was, sindsdien stond het in mijn boekenkast te verstoffen. Ik besloot het nog eens te lezen om te kijken of het rijp was voor de kringloop en was na een paar bladzijdes alweer helemaal geboeid.
Ayaan vertelt over haar jeugd, haar familie en over alle Somalische gebruiken. Hierbij komt al snel niet alleen haar moeizame relatie met haar ouders, maar ook die met haar geloof - de islam - aan het licht. Op een integere manier laat ze zien hoe ze zich als jong meisje overgaf aan de islam en hoe ze daar op haar pad naar volwassenheid steeds meer vragen bij stelde. Ze neemt de lezer mee in haar gedachten, haar worstelingen en haar afwegingen.
Haar tijd in Nederland laat een belangrijk onderdeel van die jaren in Nederland zien. De immigratie kwam op stoom en het is interessant om haar oogpunt van de immigratie te lezen. Bovendien zijn haar dagen in de Nederlandse politiek ook erg verhelderend. Ze weet heel goed aan te stippen waarom het niet zo gek is dat het vandaag een nog grotere puinzooi in Den Haag is.
Er is wel een minpuntje: het laatste deel, als ze vertelt hoe de periode van haar leven vlak na dood van Theo van Gogh verliep, vond ik niet zo goed bij het verhaal passen. Ik begrijp dat dat voor haar van belang was, zelf vond ik dat minder boeiend.
Hoe dan ook, ik vond het opnieuw een fascinerende biografie en het boek staat inmiddels weer gewoon in mijn boekenkast. Het zou zomaar kunnen dat ik het over een paar jaar opnieuw lees.