De wens

‘De wens’ is een prachtige roman die je emotioneert.

Jesse is 15. Ze houdt van haar vrienden, haar broertje en haar ouders, maar boven alles houdt ze van gamen. Dus nu ze zo ziek is, doet ze weinig anders.
Alex is 29. Hij houdt eigenlijk nergens van. Eerlijk gezegd weet hij niet eens zeker hoe dat moet. Zijn agenda is leeg, net als zijn leven soms aanvoelt.
Dan doet Jesse een wens die hen samenbrengt: een video-ervaring die haar leven vastlegt. Iets om achter te laten, voor het geval ze er straks niet meer is. Eén hopeloos optimistische tiener. Eén eenzame twintiger. En misschien een happy end?

Vanaf pagina één heeft ‘De Wens’ je in zijn greep. Het raakt je, emotioneert je en drukt je met de neus op de feiten. Jesse is een bewonderenswaardig personage die je leert van elke seconde in het leven te genieten. Ze leert je de kleine dingen waarderen en zet je meermaals aan het denken.

Doordat je het leven van Jesse van dichtbij volgt komt haar ziekteproces bij je binnen. De gevoelens en emoties die hiermee gepaard gaan komen ruim aan bod en maken indruk. Daarnaast zie je niet alleen wat ziek zijn met Jesse doet, maar ook welke weerslag het heeft op de familie van Jesse.

Alex is een personage waarin iedereen zich wel (deels) kan herkennen. Hij is zoekende naar wat hij precies wil in het leven. De dynamiek tussen Jesse en Alex is heel mooi. Ze leren van elkaar, staan klaar voor elkaar en motiveren elkaar.

Door de schrijfstijl is het af en toe wat lastig om sommige personage uit elkaar te houden. Echter maakt elk personage een diepe indruk op je en lees je het boek met een traan, maar voel je ook de hoop die door de pagina’s doorschemert.

‘De Wens’ krijgt van mij ****!

Bedankt voor het exemplaar HarperCollins.

NB: dit boek heb ik ontvangen in ruil voor mijn eerlijke mening.