Lees en huiver

Meestal geeft een misdaadroman na afloop de lezer een opgelucht gevoel: de dader is gepakt en de helden in het verhaal hebben veel verder leed weten te voorkomen. U voelt hem al aankomen: lees en huiver. Het verhaal steekt goed in elkaar, je wordt erin meegezogen. De schrijfstijl is veelal houterig, wat door een slechte vertaling kan komen. Helaas werd er ook iets te veel nadruk gelegd op familieperikelen, waardoor ik me niet aan de indruk kon onttrekken dat de schrijver geforceerd bezig is geweest om zo zijn vooraf ten doel gestelde aantal te leveren bladzijden te behalen. Dat en de slechte schrijfstijl deed me aarzelen om het volgende boek in de reeks op te pakken. Deel 2 was echter niet beschikbaar bij de online Bibliotheek, dus voor mij einde verhaal.