Geen vrede in het interbellum

Uitstekend en indringend betoog over het interbellum, waar ik behalve van ‘the roaring twenties’ en de beurskrach van 1929 niet veel vanaf wist. Deze tijd was niet een complete periode van vrede na oorlog, eerder het tegenovergestelde.

De Grote Oorlog is niet geëindigd met de vernederende verdragen van Versailles, die moesten leiden tot nooit meer oorlog op het Europese continent. Eerder legden deze binnen de verslagen mogendheden en nieuw ontstane staten de kiem tot burgeroorlogen en de kans tot het opkomen van dictators die geweld tegen eigen bevolkingsgroepen propageerden. Deels door de hypocriete met twee maten metende toepassing van de overwinnaars van het ‘volkerenrecht’ (op een eigen staat) kon WO1 naadloos overgaan in WO2. De behandeling van Japan én de Islamitische staten als inferieur plus de Griekse catastrofale invasie in Turkije waren verdere koren op de molen, waar de wereld tot op de recente revoluties in Noord Afrika en het geweld in het Midden Oosten de gevolgen van ondervindt.

Robert Gerwarth legt het haarfijn uit per landrijk voor en individueel land na WO1, bijna té gedetailleerd. Iedere keer pakt hij echter de grote lijn terug en worden de verbanden in internationaal perspectief geduid. Verhelderend.