Verantwoordelijk voelen

Maarten Koning voelt zich verantwoordelijk en begint de lijnen uit te zetten binnen zijn afdeling Volkscultuur, aldus vuile handen makend. Leidinggevende tegen wil en dank. Het boek is wederom een hilarische kennismaking met steeds nieuwe medewerkers op Het Bureau.

De ontwikkeling die de protagonist doormaakt is werkelijk fenomenaal beschreven. Ervan uitgaande dat Maarten Koning het alter ego van Voskuil is, is het opvallend hoe perfect hij zijn eigen gedrag heeft weten te analyseren en verwoorden.

De flauwekul discussies op congressen zijn extra abstract door het veelvuldig gebruik van de Duitse taal. Daarmee staan ze extra ver af, maar blijven ze toch zo herkenbaar. Maarten zet zich in een voordracht af tegen de in zijn ogen onzinnige taakstellingen en onbedoeld bombardeert hij zich daarmee tot spreekbuis van zijn generatie en wordt vervolgens als Herr Doktor Koning een lichtend voorbeeld voor de internationale collega’s. Nog meer vuile handen.

Zeer zeer vlot leesbaar tweede deel dat uitermate niet verveelt.