Lezersrecensie
Leerzaam en triest
Mario Escobar is een fijne schrijver om te lezen, hij doet gedegen onderzoek en kan mooi beelden schrijven.
Een waargebeurd verhaal van Valérie Porthoret, die alles probeert om de ondergedoken en geredden Joodse kinderen van de 2 WO hun naam terug te geven. Tijdens de oorlog zijn de kinderen door het Franse verzet met nieuwe namen ondergebracht in pleeggezinnen, hun oude identiteit is hun afgenomen voor hun eigen veiligheid.
Een mooi boek, leerzaam over Frankrijk tijdens de 2 WO in het gedeelte vrije gedeelte, die niet zo vrij bleek te zijn. Dit gedeelte van Frankrijk collaboreerde erg met de Duitsers zeker op het gebied van de joden.
Het gedeelte over de joodse moeders die afscheid moesten nemen van de kinderen was erg triest om te lezen, niemand zou gedwongen moeten worden om deze keuzes te maken, hartverscheurend.
Gedeelte 2 WO
Het verhaal speelt zich af in Frankrijk in Lyon en omgeving van Kamp Vénissieux.
De SS nazi Klaus Barbie houdt persoonlijk toezicht zodat het deportatiequota van de Franse joden word gehaald zoals gevraagd door Berlijn. Het franse verzet wil zoveel als mogelijk mensen redden van deportatie naar de concentratiekampen. Als laatste poging proberen ze zoveel als mogelijk kinderen te redden.
Verhaal 1992.
Valérie Porthoret doctoraalstudent wil een scriptie schrijven over Klaus Barbie, na onderzoek verandert ze het onderwerp naar de joodse kinderen. In het boek wordt beschreven hoe ze langzaam mensen ontmoet die haar verder kunnen helpen met haar onderzoek.
Het boek is erg mooi en krijgt van mij 3 sterren. Door de titel werd ik op de verkeerde been gezet, ik had verwacht dat dit verhaal anders zou verlopen meer gericht op het verhaal van de de kinderen. Door de titel ging ik ervan uit dat de zoektocht naar de identiteit van de kinderen centraal zou staan, dit deel komt minimaal aan bod. Toch heb ik geen spijt van het lezen van dit boek, want ik heb veel geleerd van dit boek.
Een waargebeurd verhaal van Valérie Porthoret, die alles probeert om de ondergedoken en geredden Joodse kinderen van de 2 WO hun naam terug te geven. Tijdens de oorlog zijn de kinderen door het Franse verzet met nieuwe namen ondergebracht in pleeggezinnen, hun oude identiteit is hun afgenomen voor hun eigen veiligheid.
Een mooi boek, leerzaam over Frankrijk tijdens de 2 WO in het gedeelte vrije gedeelte, die niet zo vrij bleek te zijn. Dit gedeelte van Frankrijk collaboreerde erg met de Duitsers zeker op het gebied van de joden.
Het gedeelte over de joodse moeders die afscheid moesten nemen van de kinderen was erg triest om te lezen, niemand zou gedwongen moeten worden om deze keuzes te maken, hartverscheurend.
Gedeelte 2 WO
Het verhaal speelt zich af in Frankrijk in Lyon en omgeving van Kamp Vénissieux.
De SS nazi Klaus Barbie houdt persoonlijk toezicht zodat het deportatiequota van de Franse joden word gehaald zoals gevraagd door Berlijn. Het franse verzet wil zoveel als mogelijk mensen redden van deportatie naar de concentratiekampen. Als laatste poging proberen ze zoveel als mogelijk kinderen te redden.
Verhaal 1992.
Valérie Porthoret doctoraalstudent wil een scriptie schrijven over Klaus Barbie, na onderzoek verandert ze het onderwerp naar de joodse kinderen. In het boek wordt beschreven hoe ze langzaam mensen ontmoet die haar verder kunnen helpen met haar onderzoek.
Het boek is erg mooi en krijgt van mij 3 sterren. Door de titel werd ik op de verkeerde been gezet, ik had verwacht dat dit verhaal anders zou verlopen meer gericht op het verhaal van de de kinderen. Door de titel ging ik ervan uit dat de zoektocht naar de identiteit van de kinderen centraal zou staan, dit deel komt minimaal aan bod. Toch heb ik geen spijt van het lezen van dit boek, want ik heb veel geleerd van dit boek.
2
Reageer op deze recensie
