Lezersrecensie
Groene banaan dag en andere avonturen.
Bommel en ik is geschreven door Enne Koens. De cover van het boek doet vermoeden dat het verhaal gaat over een meisje en haar hond. Al snel blijkt echter dat het draait om Yuki, die graag af en toe verandert in een hond. Haar beste vriend Sem speelt enthousiast met haar mee, maar wanneer ze in groep 4 zitten, krijgt hij andere interesses, verliefdheid, en wil hij steeds vaker iets anders doen.
Het verhaal is verdeeld in hoofdstukken die elk het verloop van één dag beschrijven. Volgens Yuki’s vader zijn dat niet altijd ‘gewone’ dagen.
“Het is weer maandag, groene banaan dag, oma past op dag, vers brood maandag, een nieuw begin.”
Deze rijmpjes geven het verhaal extra speelsheid. De opbouw per dag maakt het verhaal overzichtelijk en herkenbaar voor jonge lezers. Yuki merkt dat haar vriendschap met Sem verandert en bedenkt een plan om hem terug te winnen. Veel kinderen zullen zich herkennen in het fantasiespel: welk kind speelt niet graag dat het een favoriet dier is? Bij mijn kleinkinderen zie ik dat ook, eentje wil altijd een otter zijn en de ander een paard.
Wel vond ik het wat lastig dat Yuki op een gegeven moment “echt” in een hond verandert en zelfs gaat bijten. Dat kan een verkeerd signaal afgeven.
De prachtige illustraties zijn gemaakt door Anne Roos Kleiss of te wel: Roozeboos. Het zijn zwart-witte tekeningen tegen een gele achtergrond. Ze sluiten mooi aan bij het verhaal: vrolijk, stoer en sfeervol, en ze versterken de fantasie van Yuki op een fijne manier.
Al met al is Bommel en ik een herkenbaar en fantasierijk boek over vriendschap, opgroeien en het omgaan met veranderingen.
Eerder las ik van Enne Koens de boeken "Ik ben Vincent en ik ben niet bang" en "Vandaag komen we niet meer thuis". Deze verhalen zijn geschreven voor een iets oudere leeftijdsgroep (10–12 jaar) en behandelen actuele, wat zwaardere thema’s. In vergelijking daarmee is Bommel en ik lichter van toon en meer gericht op fantasie en herkenbare vriendschapsperikelen. Toch zie je ook hier Koens’ kracht terug: ze neemt de gevoelens van kinderen serieus en weet hun belevingswereld treffend en invoelbaar neer te zetten.
Gelezen voor @Boekenbingo2026.
Het verhaal is verdeeld in hoofdstukken die elk het verloop van één dag beschrijven. Volgens Yuki’s vader zijn dat niet altijd ‘gewone’ dagen.
“Het is weer maandag, groene banaan dag, oma past op dag, vers brood maandag, een nieuw begin.”
Deze rijmpjes geven het verhaal extra speelsheid. De opbouw per dag maakt het verhaal overzichtelijk en herkenbaar voor jonge lezers. Yuki merkt dat haar vriendschap met Sem verandert en bedenkt een plan om hem terug te winnen. Veel kinderen zullen zich herkennen in het fantasiespel: welk kind speelt niet graag dat het een favoriet dier is? Bij mijn kleinkinderen zie ik dat ook, eentje wil altijd een otter zijn en de ander een paard.
Wel vond ik het wat lastig dat Yuki op een gegeven moment “echt” in een hond verandert en zelfs gaat bijten. Dat kan een verkeerd signaal afgeven.
De prachtige illustraties zijn gemaakt door Anne Roos Kleiss of te wel: Roozeboos. Het zijn zwart-witte tekeningen tegen een gele achtergrond. Ze sluiten mooi aan bij het verhaal: vrolijk, stoer en sfeervol, en ze versterken de fantasie van Yuki op een fijne manier.
Al met al is Bommel en ik een herkenbaar en fantasierijk boek over vriendschap, opgroeien en het omgaan met veranderingen.
Eerder las ik van Enne Koens de boeken "Ik ben Vincent en ik ben niet bang" en "Vandaag komen we niet meer thuis". Deze verhalen zijn geschreven voor een iets oudere leeftijdsgroep (10–12 jaar) en behandelen actuele, wat zwaardere thema’s. In vergelijking daarmee is Bommel en ik lichter van toon en meer gericht op fantasie en herkenbare vriendschapsperikelen. Toch zie je ook hier Koens’ kracht terug: ze neemt de gevoelens van kinderen serieus en weet hun belevingswereld treffend en invoelbaar neer te zetten.
Gelezen voor @Boekenbingo2026.
1
Reageer op deze recensie
