Lezersrecensie
13 minuten die alles veranderden.
Marte Jongbloed heeft naast eigentijdse verhalen ook meerdere historische jeugdromans geschreven. In deze boeken weet zij de geschiedenis op een toegankelijke en levensechte manier tot leven te brengen voor jonge lezers. 1300 bommen in 13 minuten is daar een sterk voorbeeld van. Eerder mocht ik van haar "De Bosbaas" lezen voor de Kinderboekenjury van 2023.
Het boek gaat over het bombardement op Rotterdam, een ingrijpende gebeurtenis in de geschiedenis van de stad. Het verhaal is beeldend en realistisch geschreven en leest vlot.
Centraal staat Joop, een jongen van 13 jaar, die tijdens het bombardement alles kwijtraakt en op zoek gaat naar de rest van zijn familie. Tijdens zijn zoektocht ontmoet hij Marie, die eveneens haar hele gezin heeft verloren. Ondanks hun jonge leeftijd proberen ze de mensen om hen heen te helpen, vanuit de gedachte: “Als wij iets voor de stad doen, doet de stad dat ook voor ons.”
Hoewel het een oorlogsverhaal is, blijft het duidelijk een jeugdroman. Kinderlijke humor en relativering ontbreken niet. grappige voorbeelden hiervan zijn de verhalen over ontsnapte dieren uit de dierentuin, die opgesloten moeten worden in de wc van een café. En Joops verlegenheid wanneer hij in de verte mensen doodstil ziet staan, maar helemaal naakt. Tegelijkertijd bevat het boek spanning en ontroerende emoties, vooral richting het einde.
Het verhaal benadrukt saamhorigheid en samenwerking en laat zien dat mensen elkaar blijven helpen, zelfs in uitzichtloze situaties.
Het getal 13 speelt een centrale rol en blijkt historisch onderbouwd. In het nawoord licht Jongbloed de geschiedenis helder toe, dit maakt het boek helemaal af.
Een aanrader om voor te lezen in de bovenbouw, zeker in de periode rond 4 en 5 mei.
Het boek gaat over het bombardement op Rotterdam, een ingrijpende gebeurtenis in de geschiedenis van de stad. Het verhaal is beeldend en realistisch geschreven en leest vlot.
Centraal staat Joop, een jongen van 13 jaar, die tijdens het bombardement alles kwijtraakt en op zoek gaat naar de rest van zijn familie. Tijdens zijn zoektocht ontmoet hij Marie, die eveneens haar hele gezin heeft verloren. Ondanks hun jonge leeftijd proberen ze de mensen om hen heen te helpen, vanuit de gedachte: “Als wij iets voor de stad doen, doet de stad dat ook voor ons.”
Hoewel het een oorlogsverhaal is, blijft het duidelijk een jeugdroman. Kinderlijke humor en relativering ontbreken niet. grappige voorbeelden hiervan zijn de verhalen over ontsnapte dieren uit de dierentuin, die opgesloten moeten worden in de wc van een café. En Joops verlegenheid wanneer hij in de verte mensen doodstil ziet staan, maar helemaal naakt. Tegelijkertijd bevat het boek spanning en ontroerende emoties, vooral richting het einde.
Het verhaal benadrukt saamhorigheid en samenwerking en laat zien dat mensen elkaar blijven helpen, zelfs in uitzichtloze situaties.
Het getal 13 speelt een centrale rol en blijkt historisch onderbouwd. In het nawoord licht Jongbloed de geschiedenis helder toe, dit maakt het boek helemaal af.
Een aanrader om voor te lezen in de bovenbouw, zeker in de periode rond 4 en 5 mei.
1
Reageer op deze recensie
