Stoere gedichten voor dappere kinderen.

Voor de Kinderboekenweek van vorig jaar schreef Simon van der Geest het gedicht Verdwalen, over een kind dat zo graag eens écht zou willen verdwalen, zonder dat zijn moeder hem meteen komt halen. Diezelfde speelse drang naar avontuur en zelfstandigheid klinkt ook duidelijk door in de bundel Plassen op Schrikdraad.

Eerder las ik van Van der Geest al Spinder en Hart van Staal (voor de GV100), en ook in deze dichtbundel laat hij zien hoe goed hij zich kan verplaatsen in de belevingswereld van kinderen. De bundel bevat fijne, avontuurlijke en fantasierijke gedichten over uiteenlopende onderwerpen. Ze gaan over durven, over nieuwe dingen uitproberen en over kleine, spannende momenten in het dagelijks leven.

Zo is er bijvoorbeeld een gedicht over leeuwenmoed – want dat heb je wel nodig als je moet aanbellen bij je boze buurman nadat je de bal door zijn raam hebt geschopt. Van der Geest weet zulke herkenbare situaties net een speelse draai te geven, waardoor ze spannend én grappig worden.
Had ik hier in mijn eentje gestaan
was ik er zeker weten allang
als een haas vandoor gegaan.
Maar, gek is dat:
twee angsthazen
maken samen
toch een piepklein leeuwtje.

De illustraties van Karst-Janneke Rogaar zijn wat simpel van opzet, maar passen perfect bij de sfeer van de gedichten. De dikke, ruwgeschetste tekeningen zijn sfeervol en bewust niet netjes ingekleurd. Precies zoals het moet bij deze eigenzinnige en soms een tikje ondeugende inhoud.

Plassen op Schrikdraad is een toegankelijke en levendige bundel die kinderen uitnodigt om te durven, te dromen en af en toe een beetje buiten de lijntjes te kleuren.
Gelezen voor @Boekenbingo2026.