Vertrouwen in het duister.

Blindelings van Mieke van Hooft is het eerste boek dat ik van haar lees. Op haar site lees ik dat ze vooral boeken schrijft waarin kinderen zichzelf kunnen herkennen. In dit geval zullen het kinderen zijn met een visuele beperking. Als oma van een kleinkind met zo'n beperking sprak het boek me aan.

Blindelings is een spannend en ontroerend jeugdboek over twee nichtjes die na een vergissing in de verkeerde auto terechtkomen en verdwalen in het bos. De elfjarige Eva is blind en haar vijfjarige nichtje Sofie ziet ze vooral als een last. Wanneer ze samen alleen achterblijven in het bos, moeten ze ondanks hun verschillen samenwerken om een uitweg te vinden.

Eva weigert zich neer te leggen bij de beperkingen van haar handicap en probeert koste wat kost zelfstandig te blijven. In deze noodsituatie wordt ze echter gedwongen om op Sofie te vertrouwen. De rollen verschuiven, wat zorgt voor mooie, ontroerende momenten én veel spanning. "De nacht is voor haar niet echt anders, het is immers altijd donker, maar het voelt wel anders".

Het verhaal wordt verteld vanuit twee perspectieven: dat van de angstige en onzekere nichtjes in het bos en dat van het ongeruste thuisfront, waar angst, boosheid en machteloosheid overheersen. Deze afwisseling houdt de spanning hoog en geeft het verhaal extra diepgang.

De schrijfstijl van van Hooft is eenvoudig en met de nodige humor. Het leest vlot weg. Korte hoofdstukken, met aanduidingen over wie het gaat, zorgen ervoor dat de vaart en spanning erin blijven.

Blindelings is een meeslepend boek over vertrouwen, doorzettingsvermogen en de kracht van samenwerking, geschikt voor jonge lezers vanaf 10 jaar, die houden van avontuur met gevoel.