PRIKKELS

De trein naar Tibet schept bij de lezer verwachtingen, deze worden ondersteund door de achterflap: In Polen uitgeroepen tot beste reisverhaal van 2020.
Met enthousiasme begonnen met lezen, uiteraard op zoek naar de sporen van Alexandra David Neel. De bedoeling van de schrijfster was om in het spoor te treden van deze vrouw die de reis honderd jaar eerder heeft gemaakt. In het begin van het traject gebeurt dit ook, echter al vlug genoeg gaat het over de treinreis in het nu. Tot op het moment dat Maja Wolny in Lhasa arriveert komt de reis redelijk aanbod en krijg je een goed beeld, hoe dergelijke treinreis verloopt. Niet helemaal vlekkeloos maar vergeleken met de tijd dat Alexandra deze maakte denk ik heel comfortabel. Wat ik wel miste is bijvoorbeeld hoe het op de stations aan toe ging en meer van het landschap, waardoor de trein rijdt. Maja reist in het spoor van Alexandra, deze afdruk komt te weinig aan bod. Aan het eind van het boek weet de lezer nog niet hoe haar reis is verlopen. Ongetwijfeld heeft deze veel langer geduurd, gezien de treinen toen een veel lagere snelheid hadden.
Boeiend waren de beschrijvingen van het verblijf in Lhasa, dit gedeelte van het boek wordt vanuit verschillende hoeken belicht: rituelen, religie, het eten, kleding enz. Het boek heeft ook een meerwaarde doordat geschiedenis en politiek worden besproken.
Enigszins verbazing wekte het bij mij dat Maya hoogteziekte krijgt wat niet vreemd is, maar er te weinig op voorbereid was. Dit is wel een vereiste, wanneer je je op dergelijke hoogte gaat begeven.
De schrijfster had zo af en toe wat wensen wat betreft luxe en comfort. Dit is natuurlijk wel prettig, echter wanneer je een dergelijke reis onderneemt met een bepaalde bestemming moet je deze wensen naar beneden toe terug draaien. De locale bevolking heeft het al niet comfortabel en doet er vaak alles aan om de toerist het zo aangenaam mogelijk te maken, want jouw geld is hun inkomen. Anderzijds denk ik dat je te gast bent in het land, dien je je aan te passen, maar hierover kunnen de meningen verschillen.
Samengevat biedt het boek minpunten, er waren meer verwachtingen wat betreft de treinreis maar er waren veel pluspunten. Mij prikkelt het enorm om een reis per trein met een bestemming in het oosten nog eens te ondernemen