Loslaten en herinneringen.

De hoofdpersoon Martin van de roman: het late leven, krijgt te horen dat hij alvleesklierkanker heeft en dit in een verder gevorderd stadium. Hij kiest voor geen behandelingen. Hij heeft een veel jongere vrouw en een zoon David van zes jaar. Hoe ga je samen met deze dierbare naasten de laatste tijd beleven en bereid je je voor op de dood.
Een belangrijk thema voor Martin is: hoe wil hij herinnerd worden. Ulla stelt voor om een video voor hun zoon te maken, echter hier voelt hij niets voor. Zijn manier is om brieven te schrijven. Deze brieven zijn een soort getuigenis van zijn gedachtegoed en boodschappen aan David
Hij maakt samen met David een composthoop. Deze heeft een symbolische betekenis. Een composthoop staat voor een natuurlijke kringloop van leven en organisch afval. Afval wordt vervangen door nieuw leven Martin komt te overlijden, David staat voor verder leven. Het boek biedt ruimte aan zelfreflectie: hoe gaat de lezer zelf om met vraagstukken: als waardig ouder. De roman kan ook leiden tot discussie over vaderschap: Martin is verantwoordelijk voor de nog maar zes jarige David , Ulla en hij heeft hem, toen Martin op zeventig jarige leeftijd, gekregen. David blijft op jonge leeftijd achter. Is het verantwoord om hogere leeftijd nog een kind te willen al heb je een jongere vrouw?
Deze ethische kwesties komen aan de orde in een prachtig geschreven boek, met vele mooie zinnen in korte hoofdstukken.