Twee werelden.

Ik heb me ingeschreven voor deze leeskring omdat ik vooral geïnspireerd werd door de titel: de wereld gedeeld door twee. Een ander argument was dat ik persoonlijk me nooit verdiept heb in het VS operatie Manhattan-project en dit dus en mooie gelegenheid was. Ik was vol verwachting.

Het boek is geschreven vanuit het perspectief van de ouder geworden Brenda.

De twee werelden waarop ik de titel van mijn recensie op doel zijn de twee lijnen van het boek: de ontwikkeling van de atoombom in Amerika en de liefdesrelatie van Charlie en Brenda. Deze laatste verloopt erg traag en kwam mijn inziens moeilijk op gang. Wat betreft de andere lijn: Charlie werkt mee aan de uitvinding van de atoombom, waarmee uiteindelijk de Japanse havenstad Hiroshima en Nagasaki gebombardeerd zou worden. Hiermee komt een einde aan de tweede wereld oorlog, echter deze atoomaanval heeft vele slachtoffers gemaakt. De taak van Charlie in het project was het mede ontwikkelen van een ontsteker en dit heeft hem de bijnaam de Ontsteker opgeleverd.
Brenda woont aan het begin van het boek onder moeders vleugels en staat niet op eigen benen. In het boek maakt ze een ontwikkeling door, gaat bij haar moeder vandaan en begint aan het zelfstandige leven en veranderd van een egoïstisch op zelfgericht meisje tot mijn inziens een persoon wat zich meer kan richten op de buitenwereld. Ze is in staat om aan enige zelfreflectie te doen, en nadat ze Charlie steeds heeft gemotiveerd door te gaan met het project, helpt ze hem om deze wereld na de oorlog vaarwel te zeggen en zich te richten op Pearl’s Orgels. Charlie is wiskundige, die in het begin onzeker is over de liefde van Brenda. Hij is tamelijk naïef en zich niet bewust waaraan hij op zijn werk aan meewerkt. Dit wordt later voor hem pas duidelijk, zijn collega’s wisten dit al eerder.
Het boek is teleurstellend voor mij in de zin dat er te weinig diepgang in zit wat betreft het beschrijven van de personages. De relatie begint van de beide hoofdpersonen, op het einde van het boek komt deze tot bloei. Het ethische dilemma waar Charlie mee worstelt is duidelijk, maar wat betreft uitwerking had daar de schrijver er meer uit kunnen halen, want hoe gaat hij er mee om na de oorlog. We weten ook niet veel hoe het de beide mensen verder vergaat nadat de oorlog is afgelopen.
Stephen P. Kiernan komt uit de wereld van de journalistiek en dat merk je in de schrijfwijze van het boek. Het boek krijgt van mij twee sterren.