Lezersrecensie
spannend en luguber
Eerder las ik ‘Bellis en het beest’, ‘Gevlinderd’, ‘De Heraklesmoorden'en'De Valhallamoorden' van Alexander Olbrechts.
Nu kreeg ik de kans om ‘De lucifermoorden’ te lezen. Het recensie exemplaar kreeg ik van Uitgeverij Fodi.
‘De lucifermoorden’ maakt deel uit van de reeks van de Mythosmoorden.
Een spannend deel uit de hand van Olbrechts, waarin religie en misdaad samenkomen.
Als lezer word je vanaf het begin direct het verhaal ingetrokken. Het verhaal start op de negende dag van een nieuwe zaak. Je proeft direct de sfeer van de misdaden en krijgt een beeld van een reeks branden die veertig jaar geleden hebben plaatsgevonden.
Het is geen ingewikkeld verhaal, wel opnieuw een verhaal waarin Olbrechts laat zien dat hij de spanning in het verhaal kan vasthouden.
Je wordt meegenomen in de onderzoeken naar de misdaden. Je gaat je daarbij afvragen wie de dader is, waarom hij dingen doet en wat zijn achtergrond is waardoor hij tot de daad is gekomen. Hoe zit het met de verbanden tussen de slachtoffers? Je bent in het verhaal onderdeel van het onderzoeksteam dat op zoek gaat naar verklaringen.
Het verhaal is opgebouwd uit korte hoofdstukken die op zo’n manier geschreven zijn dat je erdoorheen vliegt. Je krijgt een goed beeld van de omgeving en alles wat er gebeurd is.
Elk hoofdstuk start met een citaat uit de bijbel. Dit wordt dan in het hoofdstuk dat volgt duidelijk uitgewerkt.
Je zou het verhaal op zich los kunnen lezen van de andere delen, maar ik raad zelf toch aan om de andere delen ook te lezen om het beeld rondom de dynamiek van het team waar Smeets leiding van is te zien en te begrijpen.
‘De lucifermoorden’ heeft me net als de andere delen heel wat spannende, soms wat luguber tintje, heel veel leesplezier opgeleverd.
Nu kreeg ik de kans om ‘De lucifermoorden’ te lezen. Het recensie exemplaar kreeg ik van Uitgeverij Fodi.
‘De lucifermoorden’ maakt deel uit van de reeks van de Mythosmoorden.
Een spannend deel uit de hand van Olbrechts, waarin religie en misdaad samenkomen.
Als lezer word je vanaf het begin direct het verhaal ingetrokken. Het verhaal start op de negende dag van een nieuwe zaak. Je proeft direct de sfeer van de misdaden en krijgt een beeld van een reeks branden die veertig jaar geleden hebben plaatsgevonden.
Het is geen ingewikkeld verhaal, wel opnieuw een verhaal waarin Olbrechts laat zien dat hij de spanning in het verhaal kan vasthouden.
Je wordt meegenomen in de onderzoeken naar de misdaden. Je gaat je daarbij afvragen wie de dader is, waarom hij dingen doet en wat zijn achtergrond is waardoor hij tot de daad is gekomen. Hoe zit het met de verbanden tussen de slachtoffers? Je bent in het verhaal onderdeel van het onderzoeksteam dat op zoek gaat naar verklaringen.
Het verhaal is opgebouwd uit korte hoofdstukken die op zo’n manier geschreven zijn dat je erdoorheen vliegt. Je krijgt een goed beeld van de omgeving en alles wat er gebeurd is.
Elk hoofdstuk start met een citaat uit de bijbel. Dit wordt dan in het hoofdstuk dat volgt duidelijk uitgewerkt.
Je zou het verhaal op zich los kunnen lezen van de andere delen, maar ik raad zelf toch aan om de andere delen ook te lezen om het beeld rondom de dynamiek van het team waar Smeets leiding van is te zien en te begrijpen.
‘De lucifermoorden’ heeft me net als de andere delen heel wat spannende, soms wat luguber tintje, heel veel leesplezier opgeleverd.
1
Reageer op deze recensie
