Herdenking van de watersnoodramp

Zaterdag 31 januari 1953.
Te Vlissingen, Hoek van Holland, IJmuiden en Harlingen bereikte de waterstand het hoogste peil in 100 jaar. Een zware storm in combinatie met springtij zorgden ervoor dat de dijken het zeewater niet meer konden tegenhouden. De balans na de ramp was zwaar: ruim 1800 Nederlanders overleefden de ramp niet.
Over deze gruwelijke nacht schreef Femke Meijboom het verhaal De vloed voorbij.
Kort en krachtig, zo zou ik De vloed voorbij omschrijven. Het boek telt zo'n 70 pagina's. Ik was oprecht verbaasd dat de actie zo snel losbarstte. Dit snelle tempo is precies goed: je krijgt als lezer echt het gevoel dat het ene moment het leven zijn normale gangetje gaat om slechts enkele momenten later geconfronteerd te worden met de hel die losbarst. Zo hebben zij die deze rampzalige nacht hebben meegemaakt het ook beleefd. En dat kwam binnen bij mij.
Daarom roep ik op om deze pagina uit onze geschiedenis nooit te vergeten. Laat ons deze nacht herinneren. Voor zij die het overleefd hebben, voor zij van wie de overlevers afscheid hebben moeten nemen, en voor de generaties die volgden en nog zullen volgen.
Ik hoop dan ook oprecht dat dit verhaal zijn weg vindt naar massaal veel lezers. Dat niet alleen de leesfanaten, maar ook de scholieren het boek lezen.
Want een verhaal als De vloed voorbij zorgt ervoor dat je je de gruwel van toen kan voorstellen. Deze beeldvorming helpt ons om te begrijpen wat er gebeurd is. Beeldvorming en begrip zorgen ervoor dat we het niet vergeten. Dankjewel Femke Meijboom voor dit krachtige, prachtige verhaal.