Zó lief en zoet

Deze is zó lief en zoet ❤️ Zelfde combo als mijn vorige graphic novel, maar een compleet ander verhaal en sfeer. Was Snow, Glass, Apples best een zwart sprookje, dit is dat allesbehalve. Dit is een klein, lief, aandoenlijk verhaal met subtiele -Britse- humor, ik moest geregeld even grinniken. Ik moet zeggen dat doordat ik in de oude Mrs. Whitaker ook mijn grandma's stem hoorde, met al die kleine maniertjes en zinnetjes en haar herinneringen aan vroeger dagen ik een beetje met zo'n fijne zoete heimwee het verhaal las. Opnieuw enorm genoten van het teken- en schilderwerk van Colleen Doran, ze heeft overduidelijk zoveel plezier beleefd aan het werken aan dit boek! Alles is weer allemaal handgeschilderd en gekleurd, een waar monnikenwerk. Achterin staat een toelichting met wat schetswerk over het hele proces rond het maken van dit boek door Colleen Doran. Leuk detail haar vader en moeder stonden model voor de jonge Mrs. Whitaker en Mr. Whitaker en haar dromerige jonge zelf heeft ze als meisje in de Oxfam-winkel laten werken, die eindelijk wél de ware knappe ridder in zijn glimmende harnas strikt ;-) "“That’s nice,” said Mrs. Greenberg. “What is it?” “It’s the Holy Grail,” said Mrs. Whitaker. “It’s the cup that Jesus drunk out of at the Last Supper. Later, at the Crucifixion, it caught His precious blood when the centurion’s spear pierced His side.” Mrs. Greenberg sniffed. “I wouldn’t know about that,” she said, “but it’s very nice. Our Myron got one just like that when he won the swimming tournament, only it’s got his name on the side.”"