Een gevoel van verwondering

Fraai tekenwerk weer van Lizzy Stewart en erg mooie gedachten van Molly Naylor. Ken je dat gevoel als je vroeger keek door zo'n oranje plastic View-Master, in een knap gemaakte kijkdoos of met je handen aan de zijkant van je hoofd in zo'n heel verfijnd oud poppenhuis kroop met je ogen? Dat is precies het gevoel wat ik heb als ik een fijne beeldroman lees, ik vind dat verslavend om in zo'n verbeelde wereld te verdwijnen. Lizzy Stewarts tekeningen geven me precies dat gevoel van verwondering als je denkt aan de oneindigheid van de ruimte, de fonkelende sterren, de verre planeten, de satellieten en landingsgestellen die onpeilbare afstanden afleggen... 'All knowledge is worthwhile knowledge. And you might get it wrong, and you might not win a prize, because you might be part of something bigger that you couldn't solve in that moment, or in that mission. I don't want you to have to justify your curiosity. And you have to be allowed to fail. Because... when we strive for perfection, we relinquish our humanity.'