Dansen tussen droom en werkelijkheid

Met "Een ander ritme" neemt Yonina Pullens je opnieuw mee in de wereld van flamenco, verlangen en vriendschap die tegen een stootje moet kunnen. Esther verruilt haar vertrouwde leven voor een tournee met haar grote liefde Ramón en zijn gezelschap. Wat op papier klinkt als een romantische droom – zwoele avonden, Spaanse gitaren en hartstochtelijke blikken – blijkt in de praktijk een stuk weerbarstiger. Het podium schittert, maar achter de coulissen knarst het soms.
Yonina schrijft warm, zintuiglijk en met een voelbare liefde voor de Spaanse muziek. Je hoort bijna het ritmisch klakken van de hakken, voelt de spanning voor een optreden en proeft de vermoeidheid van het reizen. Die sfeer is zonder twijfel de kracht van dit tussendoortje.

Tegelijk krijgt beste vriendin Milou een prominente rol. Haar verliefdheid op Cor – en ik geef het toe: ik had vrijwel meteen een grondige hekel aan die man – zorgt voor een herkenbare en actuele spanningslijn. Liefde kan blind maken, en dat wordt hier pijnlijk geloofwaardig neergezet. De frustratie die je als lezer voelt wanneer signalen worden genegeerd, maakt dat je betrokken blijft.

Wat dit verhaal extra gelaagd maakt, is de focus op vriendschap.
Hoe blijf je elkaar vinden wanneer je levens een ander tempo aannemen? Yonina kiest niet voor overdreven drama, maar voor realistische emoties en kleine, rake momenten. De sprong in de tijd aan het einde geeft het geheel een mooie afronding.

Een warm, vlot geschreven vervolg dat bewijst dat dromen najagen moed vraagt – en dat vriendschap soms het stevigste ritme van allemaal is.
Mijn oprechte dank aan Yonina Pullens voor dit sfeervolle verhaal en aan De Verhalenfabriek voor het vertrouwen om dit tussendoortje als vaste recensent te mogen lezen en bespreken. Het is telkens een plezier om me onder te dompelen in verhalen die met zoveel hart geschreven zijn.