Realistisch en prachtige beschrijvingen

Ook hier moest ik weer even inkomen in het boek. Langzamerhand wende ik aan de personages en de omgeving. Een omgeving, 1903, waar nog heel veel anders is dan in de wereld van nu, maar tegelijkertijd zijn er toch ook overeenkomsten. En ja, we rijden nu niet meer met rijtuigen en vrouwen hebben inmiddels iets meer te zeggen, maar het verschil tussen arm en rijk bestaat nog steeds. Er zijn helaas nog steeds sloppenwijken. De manier waarop Karin je kennis laat maken met deze wereld, met verschillende klassen mensen, is bewonderenswaardig. Het lijkt zo realistisch, dat je het helemaal voor je kunt zien hoe het geweest is.

Rosalie gaat na het overlijden van haar vader terug naar Nederland, naar landgoed Rosaville en maakt kennis met mevrouw Wijnekus, een vrouw die iets met haar vader te maken heeft en die op het eerste gezicht niet heel aardig lijkt. Rosalie wil landgoed Rosaville graag kopen, maar dat lijkt niet te gebeuren.

Daarnaast ontmoet ze Arris Nauta, een man in de middenklasse, van wie ze fotografie lessen neemt en ze merkt dat ze goed met hem kan praten. Ook ontmoet ze Jonathan van Bredevoort, een man met uit de hoge klasse, die een ideale partner zou zijn. Haar vader had immers gezegd: ‘trouw nooit met iemand beneden je stand’.

De weergegeven gevoelens en onzekerheden van Rosalie zijn prachtig beschreven. Het is fijn dat er andere personages in het boek zijn om haar te laten nadenken, of om antwoorden te geven op haar vragen.

Het enige wat ik dan minder leuk vond aan dit boek ten opzichte van deel 1, is dat het voor mij niet het einde had dat ik graag zou willen. Niet per se feelgood in mijn ogen. Verder ben ik heel blij dat ik dit deel heb gelezen, want mijn hart raakt stiekem toch steeds meer verkocht aan Rosaville.