Bloederig en spannend begin van een stoer avontuur

In Adder neemt Marianne je mee op een spannend avontuur op zee. Gedurende het verhaal maakt zij een enorme ontwikkeling door. In het begin is ze een angstig meisje, maar wanneer ze doorkrijgt waar haar vader mee bezig is, groeit ze uit tot een heldhaftige jonge vrouw. Hoewel ze bang is om op haar vader te lijken, weet ze dat zij de enige is die hem kan tegenhouden.

''Ik heb mezelf toegestaan om te geloven in een sprookje, maar nu zie ik de lelijke realiteit: nergens ben ik echt veilig, nergens ben ik vrij.''

Om echt vrij te zijn, verlost van haar vader, zal Marianne hem moeten verslaan. Die strijd kan ze niet alleen aan, dus gaat ze op zoek naar bondgenoten. Je kunt je echt inleven in Marianne, want je neemt haar wantrouwende houding gemakkelijk over. Ook is haar interne strijd heel realistisch. Het is niet zomaar iets om je vader uit te dagen voor een gevecht. Bex Hogan neemt tijdens de gevechten geen blad voor de mond. Ze zijn uitvoerig, tot het bloederige aan toe, beschreven. Ze laat weinig aan de verbeelding over. Tijdens die scènes heb ik soms rillend op de bank gezeten, gruwend van het idee zulke pijn te moeten lijden. Het paste precies bij de beschrijving van de Adder.

Adder is het bloederige, gewelddadige en spannende begin van een strijd om vrede voor de Twaalf Eilanden. Je wilt gewoon weten hoe missie ooit nog tot een goed eind gebracht kan worden.