Lezersrecensie
Leuk vervolg op Leven in de brouwerij, maar ook prima los te lezen
“Er is niets wat Taylor [Swift] niet kan oplossen.”
Rust in de tent is het tweede deel in de Meerendalreeks van Kim Catsburg. Na het lezen van het eerste deel Leven in de brouwerij hoopte ik al dat er een vervolg zou komen met Vince in de hoofdrol. Erg leuk dat deze er nu is!
Heb je het eerste deel nog niet gelezen? Dan zou ik dat zeker doen, maar dit tweede deel is zeker los te lezen. Beide delen hebben dezelfde setting, maar de hoofdpersonages zijn anders en de verhaallijnen lopen niet door.
Rust in de tent is weer een erg leuke feelgood novelle. Kim weet je meteen in het verhaal te krijgen en mee te leven met June. Het is een verhaal over nieuwe kansen, respect en liefde. Een rode draad is het verlies van Junes moeder. Verder is er nog een mooie boodschap verweven in deze novelle: je geslacht is niet bepalend zijn voor wat je wel en niet kunt bereiken in het leven. Alles is mogelijk.
Kim weet af en toe kleine vleugjes humor in het verhaal te verwerken. Ik vond zelf de 30 seconds scene erg leuk! De karaoke scene vond ik dan wel weer wat minder.
De epiloog vond ik zelf niet supersterk, maar rondt sommige dingen wel mooi af.
In het dankwoord schrijft Kim dat ze weer in een nieuw schrijfproject duikt en dat dat mogelijk het verhaal van de vriendin van June gaat worden: Anne. Dat zou zeker leuk zijn!
@NeeltjesBoeken
Rust in de tent is het tweede deel in de Meerendalreeks van Kim Catsburg. Na het lezen van het eerste deel Leven in de brouwerij hoopte ik al dat er een vervolg zou komen met Vince in de hoofdrol. Erg leuk dat deze er nu is!
Heb je het eerste deel nog niet gelezen? Dan zou ik dat zeker doen, maar dit tweede deel is zeker los te lezen. Beide delen hebben dezelfde setting, maar de hoofdpersonages zijn anders en de verhaallijnen lopen niet door.
Rust in de tent is weer een erg leuke feelgood novelle. Kim weet je meteen in het verhaal te krijgen en mee te leven met June. Het is een verhaal over nieuwe kansen, respect en liefde. Een rode draad is het verlies van Junes moeder. Verder is er nog een mooie boodschap verweven in deze novelle: je geslacht is niet bepalend zijn voor wat je wel en niet kunt bereiken in het leven. Alles is mogelijk.
Kim weet af en toe kleine vleugjes humor in het verhaal te verwerken. Ik vond zelf de 30 seconds scene erg leuk! De karaoke scene vond ik dan wel weer wat minder.
De epiloog vond ik zelf niet supersterk, maar rondt sommige dingen wel mooi af.
In het dankwoord schrijft Kim dat ze weer in een nieuw schrijfproject duikt en dat dat mogelijk het verhaal van de vriendin van June gaat worden: Anne. Dat zou zeker leuk zijn!
@NeeltjesBoeken
1
Reageer op deze recensie
