Lezersrecensie
Psychologisch hoogstandje, perfect voor thrillerliefhebbers die geïnteresseerd zijn in psychologie.
Eerder gepubliceerd bij vrouwenthrillers.nl en @NeeltjesBoeken
Martine Kamphuis studeerde geneeskunde en een aantal jaren filosofie. Ze werkt als psychiater in de GGZ, daar werkt ze al bijna 40 jaar. Haar schrijfcarrière begon met enkele artikelen over haar vakgebied. In 2006 verscheen haar debuut, de psychologische thriller Vrij. Sindsdien heeft ze meerdere thrillers geschreven en er verschenen ook verschillende kinderboeken van haar hand. In 2014 creëerde Kamphuis alterego Wynona Post. Wynona werkt net als Kamphuis in de GGZ en is loyaal aan de cliënt, wat herkenbaar is voor de auteur. In 2016 en 2017 verschenen het tweede en derde deel. Daarna bleef het even stil rond deze serie, maar in 2022 verscheen de prequel novelle Sterrenstof en nu in 2026 verscheen dus deel 4: De leugenaar. Naast Wynona Post (WP) is in dit deel een belangrijke rol weggelegd voor Sylvia. Als zij ontdekt dat haar man vreemdgaat, is ze bang dat ze in oude patronen vervalt. Daarom neemt ze contact op met WP waarbij ze negen jaar geleden in therapie was. WP werkt inmiddels in een tbs-kliniek. Ze kan niet zomaar mensen van buiten behandelen, maar door een list lukt dat toch. Als Sylvia opnieuw in therapie is bij WP gebeurt er iets vreselijks. Sylvia’s dochtertje Floortje verdwijnt en Sylvia’s man doet nerveus als hem gevraagd wordt naar zijn alibi en bij verzoek om zijn telefoon uit te lezen. Dat roept de vraag op of hij schuldig is aan meer dan alleen vreemdgaan.
Ondanks dat De leugenaar het vierde deel in de WP serie is, is dit boek prima los te lezen. De proloog hiervan eindigt met enkele schokkende zinnen. Hierdoor heeft Kamphuis direct de aandacht van de lezer. De hoofdstukken die volgen, zijn lang maar opgedeeld in kleine blokken die prettig weglezen en de vaart in het verhaal houden. Ze zijn wisselend geschreven vanuit WP en Sylvia. Bijzondere is dat Kamphuis gebruik maakt van verschillend perspectief. De stukken vanuit Sylvia zijn in eerste persoon en die vanuit WP vanuit derde persoon. Daardoor voelt Sylvia wat dichterbij dan WP. Ondanks dat zijn bij beide hoofdpersonages de gedachten en gevoelens goed te volgen. De vermissing van Floortje komt echter niet hard binnen bij de lezer, doordat deze duidelijk wordt vanuit een mail van Sylvia aan WP.
Bij het eerste deel van De leugenaar is vooral aandacht voor de achtergrond van de hoofdpersonages en de therapie. Bij dit laatste is goed te merken dat Kamphuis zelf ook psychiater is. Delen van deze therapie en gedachten hierover, komen binnen bij de lezer, waardoor deze mogelijk ook zelf aan het denken wordt gezet over eigen leven.
Ongeveer halverwege het boek is er een mooie plottwist. Tegen het eind van het verhaal weet Kamphuis er een goede portie spanning in te brengen. Het einde zelf is helaas wat onbevredigend, onaf. Wellicht wordt dit lijntje in een volgend deel van de WP serie nog afgerond.
De leugenaar is een psychologisch hoogstandje, perfect voor thrillerliefhebbers die geïnteresseerd zijn in psychologie.
Martine Kamphuis studeerde geneeskunde en een aantal jaren filosofie. Ze werkt als psychiater in de GGZ, daar werkt ze al bijna 40 jaar. Haar schrijfcarrière begon met enkele artikelen over haar vakgebied. In 2006 verscheen haar debuut, de psychologische thriller Vrij. Sindsdien heeft ze meerdere thrillers geschreven en er verschenen ook verschillende kinderboeken van haar hand. In 2014 creëerde Kamphuis alterego Wynona Post. Wynona werkt net als Kamphuis in de GGZ en is loyaal aan de cliënt, wat herkenbaar is voor de auteur. In 2016 en 2017 verschenen het tweede en derde deel. Daarna bleef het even stil rond deze serie, maar in 2022 verscheen de prequel novelle Sterrenstof en nu in 2026 verscheen dus deel 4: De leugenaar. Naast Wynona Post (WP) is in dit deel een belangrijke rol weggelegd voor Sylvia. Als zij ontdekt dat haar man vreemdgaat, is ze bang dat ze in oude patronen vervalt. Daarom neemt ze contact op met WP waarbij ze negen jaar geleden in therapie was. WP werkt inmiddels in een tbs-kliniek. Ze kan niet zomaar mensen van buiten behandelen, maar door een list lukt dat toch. Als Sylvia opnieuw in therapie is bij WP gebeurt er iets vreselijks. Sylvia’s dochtertje Floortje verdwijnt en Sylvia’s man doet nerveus als hem gevraagd wordt naar zijn alibi en bij verzoek om zijn telefoon uit te lezen. Dat roept de vraag op of hij schuldig is aan meer dan alleen vreemdgaan.
Ondanks dat De leugenaar het vierde deel in de WP serie is, is dit boek prima los te lezen. De proloog hiervan eindigt met enkele schokkende zinnen. Hierdoor heeft Kamphuis direct de aandacht van de lezer. De hoofdstukken die volgen, zijn lang maar opgedeeld in kleine blokken die prettig weglezen en de vaart in het verhaal houden. Ze zijn wisselend geschreven vanuit WP en Sylvia. Bijzondere is dat Kamphuis gebruik maakt van verschillend perspectief. De stukken vanuit Sylvia zijn in eerste persoon en die vanuit WP vanuit derde persoon. Daardoor voelt Sylvia wat dichterbij dan WP. Ondanks dat zijn bij beide hoofdpersonages de gedachten en gevoelens goed te volgen. De vermissing van Floortje komt echter niet hard binnen bij de lezer, doordat deze duidelijk wordt vanuit een mail van Sylvia aan WP.
Bij het eerste deel van De leugenaar is vooral aandacht voor de achtergrond van de hoofdpersonages en de therapie. Bij dit laatste is goed te merken dat Kamphuis zelf ook psychiater is. Delen van deze therapie en gedachten hierover, komen binnen bij de lezer, waardoor deze mogelijk ook zelf aan het denken wordt gezet over eigen leven.
Ongeveer halverwege het boek is er een mooie plottwist. Tegen het eind van het verhaal weet Kamphuis er een goede portie spanning in te brengen. Het einde zelf is helaas wat onbevredigend, onaf. Wellicht wordt dit lijntje in een volgend deel van de WP serie nog afgerond.
De leugenaar is een psychologisch hoogstandje, perfect voor thrillerliefhebbers die geïnteresseerd zijn in psychologie.
1
Reageer op deze recensie
