Lezersrecensie
Stop met zoeken: De strijd is al gewonnen – Gillian doet het gewoon weer!
Stop met zoeken: De strijd is al gewonnen – Gillian doet het gewoon weer!
Centre Court
Via de World of Romance Boekenlounge kreeg ik de kans om het nieuwste boek van Gillian King, Game, set, perfecte match, al vóór officieel verschijnen te lezen. Ik heb alle eerdere boeken van Gillian met zoveel liefde verslonden, dus om dit verhaal te mogen lezen en om het ook nog samen in een leesclub te mogen bespreken, voelde echt al als de allermooiste prijs die ik kon winnen.
Daar komt bij dat tennis altijd een speciaal plekje in mijn hart heeft: vroeger stond ik zelf fanatiek op de baan en nu volg ik de grandslams op TV nog steeds op de voet. Een romance die zich afspeelt in deze wereld? Ik wist eigenlijk al voordat ik begon: dit boek moest ik lezen.
De aftrap
Het verhaal draait om Mette en Björn.
Mette is een ambitieuze, opkomende verslaggeefster die in het maken van een documentaire over Björn haar kans ziet om zich eindelijk te bewijzen, voor zichzelf maar ook vooral aan iedereen om zich heen. Björn is een voormalig tenniskampioen, getekend door zijn verleden, die bezig is met een allesbepalende comeback.
Alleen… Mette en Björn delen dit verleden. Een verleden dat schuurt, pijn doet en het samenwerken allesbehalve eenvoudig maakt. Wat begint als een professionele uitdaging, groeit al snel uit tot een emotionele wedstrijd. Eentje die niet alleen op de tennisbaan, maar vooral daarbuiten wordt gespeeld. Kunnen ze het verleden laten rusten, of kost het hun uiteindelijk allebei de wedstrijd?
Eerste set - meteen in de wedstrijd
Waar je bij sommige verhalen even nodig hebt om erin te komen, zat ik hier vanaf de eerste pagina vol in de partij. Gillian King weet je meteen het verhaal in te trekken en laat je daarna geen seconde meer los.
De emoties, de spanning, het rauwe randje - alles grijpt direct in elkaar. De situaties zijn zo levendig beschreven dat het voelt alsof je zelf langs de baan zit: je hoort het geluid van de bal, voelt de druk van het moment en houdt soms letterlijk je adem in. Je leeft niet alleen mee met het verhaal, je staat erin.
Forehand - sterke personages
Op het eerste gezicht lijkt het verhaal gewoon te draaien om Mette en Björn en hun emoties, maar wat zijn ze prachtig en gelaagd uitgewerkt.
Mette worstelt met haar familie, haar ambitie en haar bewijsdrang. Björn draagt de littekens van zijn verleden en de druk van verwachtingen die nooit helemaal verdwijnen.
Hun onderlinge dynamiek - de aantrekkingskracht, de afstand, het zoeken naar vertrouwen - is voelbaar op elke pagina. Terwijl het op het begin lijkt op een enkelspel waar Mette en Björn tegen elkaar (en zichzelf) lijken te strijden, eindigt het in een dubbel waarbij ze elkaar aanvullen, versterken en motiveren. Gillian beschrijft hen zo warm en menselijk dat je ze niet alleen begrijpt, maar ook echt in je hart sluit. Je juicht Björn toe vanaf de tribune en knijpt in gedachten in Mettes hand als het spannend of pijnlijk wordt.
Backhand - de diepere laag
Wat dit boek voor mij extra bijzonder maakte, is de diepere laag die onder het liefdesverhaal ligt. Dit is geen oppervlakkige romance. Het is een verhaal vol opgekropte emoties, verdriet, machteloosheid en pijn - maar ook over hoop, geloof en het langzaam durven vertrouwen op jezelf en de ander. Het geeft niet alleen inzicht in wringende liefde, maar ook in de rauwe werkelijkheid van topsport, journalistiek, en wat er achter de schermen gebeurd.
Die rauwheid geeft het verhaal juist zijn kracht. Het maakt dat je móét blijven lezen, omdat je de personages niet los kunt laten en hun keuzes wilt begrijpen.
De rally’s - het ritme van de wedstrijd
Het verhaal is opgebouwd uit korte hoofdstukken, verteld vanuit verschillende perspectieven: Mette, Björn en het verleden. Die afwisseling leest als een intense tennisrally - snel, scherp en meeslepend.
Het zorgt voor een heerlijk leesritme, maar ook voor constante spanning. Meerdere keren merkte ik dat ik met een verhoogde hartslag zat te lezen, denkend: wat gaat er nu gebeuren? Gillian King beheerst dit tempo echt tot in de puntjes.
Tiebreak
De spanning wordt steeds verder opgebouwd. Je wilt eigenlijk al vooruit bladeren om te weten hoe het afloopt, maar tegelijk wil je geen enkel moment missen. Elk hoofdstuk voelt als een punt dat telt.
Matchpoint
Tot de allerlaatste bladzijde blijft het verhaal sterk, intens en overtuigend. En net als bij het winnende punt van een finale, weet Gillian King hier opnieuw de overwinning binnen te slepen.
Ze schrijft in het boek: ‘Je bent zo goed als je laatste wedstrijd.’
Nou, met Game, set, perfecte match bewijst ze opnieuw dat ze zichzelf steeds blijft overtreffen. Dit boek is een absolute aanrader - voor liefhebbers van romance, voor tennisliefhebbers, en voor iedereen die houdt van verhalen met emotie, diepgang en passie.
Centre Court
Via de World of Romance Boekenlounge kreeg ik de kans om het nieuwste boek van Gillian King, Game, set, perfecte match, al vóór officieel verschijnen te lezen. Ik heb alle eerdere boeken van Gillian met zoveel liefde verslonden, dus om dit verhaal te mogen lezen en om het ook nog samen in een leesclub te mogen bespreken, voelde echt al als de allermooiste prijs die ik kon winnen.
Daar komt bij dat tennis altijd een speciaal plekje in mijn hart heeft: vroeger stond ik zelf fanatiek op de baan en nu volg ik de grandslams op TV nog steeds op de voet. Een romance die zich afspeelt in deze wereld? Ik wist eigenlijk al voordat ik begon: dit boek moest ik lezen.
De aftrap
Het verhaal draait om Mette en Björn.
Mette is een ambitieuze, opkomende verslaggeefster die in het maken van een documentaire over Björn haar kans ziet om zich eindelijk te bewijzen, voor zichzelf maar ook vooral aan iedereen om zich heen. Björn is een voormalig tenniskampioen, getekend door zijn verleden, die bezig is met een allesbepalende comeback.
Alleen… Mette en Björn delen dit verleden. Een verleden dat schuurt, pijn doet en het samenwerken allesbehalve eenvoudig maakt. Wat begint als een professionele uitdaging, groeit al snel uit tot een emotionele wedstrijd. Eentje die niet alleen op de tennisbaan, maar vooral daarbuiten wordt gespeeld. Kunnen ze het verleden laten rusten, of kost het hun uiteindelijk allebei de wedstrijd?
Eerste set - meteen in de wedstrijd
Waar je bij sommige verhalen even nodig hebt om erin te komen, zat ik hier vanaf de eerste pagina vol in de partij. Gillian King weet je meteen het verhaal in te trekken en laat je daarna geen seconde meer los.
De emoties, de spanning, het rauwe randje - alles grijpt direct in elkaar. De situaties zijn zo levendig beschreven dat het voelt alsof je zelf langs de baan zit: je hoort het geluid van de bal, voelt de druk van het moment en houdt soms letterlijk je adem in. Je leeft niet alleen mee met het verhaal, je staat erin.
Forehand - sterke personages
Op het eerste gezicht lijkt het verhaal gewoon te draaien om Mette en Björn en hun emoties, maar wat zijn ze prachtig en gelaagd uitgewerkt.
Mette worstelt met haar familie, haar ambitie en haar bewijsdrang. Björn draagt de littekens van zijn verleden en de druk van verwachtingen die nooit helemaal verdwijnen.
Hun onderlinge dynamiek - de aantrekkingskracht, de afstand, het zoeken naar vertrouwen - is voelbaar op elke pagina. Terwijl het op het begin lijkt op een enkelspel waar Mette en Björn tegen elkaar (en zichzelf) lijken te strijden, eindigt het in een dubbel waarbij ze elkaar aanvullen, versterken en motiveren. Gillian beschrijft hen zo warm en menselijk dat je ze niet alleen begrijpt, maar ook echt in je hart sluit. Je juicht Björn toe vanaf de tribune en knijpt in gedachten in Mettes hand als het spannend of pijnlijk wordt.
Backhand - de diepere laag
Wat dit boek voor mij extra bijzonder maakte, is de diepere laag die onder het liefdesverhaal ligt. Dit is geen oppervlakkige romance. Het is een verhaal vol opgekropte emoties, verdriet, machteloosheid en pijn - maar ook over hoop, geloof en het langzaam durven vertrouwen op jezelf en de ander. Het geeft niet alleen inzicht in wringende liefde, maar ook in de rauwe werkelijkheid van topsport, journalistiek, en wat er achter de schermen gebeurd.
Die rauwheid geeft het verhaal juist zijn kracht. Het maakt dat je móét blijven lezen, omdat je de personages niet los kunt laten en hun keuzes wilt begrijpen.
De rally’s - het ritme van de wedstrijd
Het verhaal is opgebouwd uit korte hoofdstukken, verteld vanuit verschillende perspectieven: Mette, Björn en het verleden. Die afwisseling leest als een intense tennisrally - snel, scherp en meeslepend.
Het zorgt voor een heerlijk leesritme, maar ook voor constante spanning. Meerdere keren merkte ik dat ik met een verhoogde hartslag zat te lezen, denkend: wat gaat er nu gebeuren? Gillian King beheerst dit tempo echt tot in de puntjes.
Tiebreak
De spanning wordt steeds verder opgebouwd. Je wilt eigenlijk al vooruit bladeren om te weten hoe het afloopt, maar tegelijk wil je geen enkel moment missen. Elk hoofdstuk voelt als een punt dat telt.
Matchpoint
Tot de allerlaatste bladzijde blijft het verhaal sterk, intens en overtuigend. En net als bij het winnende punt van een finale, weet Gillian King hier opnieuw de overwinning binnen te slepen.
Ze schrijft in het boek: ‘Je bent zo goed als je laatste wedstrijd.’
Nou, met Game, set, perfecte match bewijst ze opnieuw dat ze zichzelf steeds blijft overtreffen. Dit boek is een absolute aanrader - voor liefhebbers van romance, voor tennisliefhebbers, en voor iedereen die houdt van verhalen met emotie, diepgang en passie.
1
Reageer op deze recensie
