Codenaam Helène

Een jonge journaliste, die haar weg in het leven nog zoekt, groeit uit tot een van de belangrijkste verzetsdames. Ze moet vechten voor haar plekje, om serieus te worden genomen, en niet als loopmeisje te eindigen.
Met de nodige alcohol, waar ze best wel de nodige liters van drinkt, haar kleine picon, lees haar hondje, Henri, haar grote liefde en de kenmerkende rode lipstick, kan ze haar verschillende personages goed neerzetten.
Dit boek gebaseerd op het leven van Nancy Wake, is fictie, maar met eerbied voor deze ongelooflijk stoere dame, willen of niet, je moet haar bewonderen, en ook respecteren, ze hield zich staande in de meest absurde situaties, tussen onverschrokken, vechtlustige mannen,
Het verhaal speelt zich af in de tweede wereldoorlog, we leren Nancy kennen in 1936, we lezen hoe ze in Parijs terecht komt, wat haar job inhoudt, en vooral hoe kan ze zo goed alcohol verteren.
We springen steeds over en weer naar 1944, waar ze een nieuwe rol in het verzet kreeg, en waar ze haar groep verzetsstrijders moet manieren leren tegenover vrouwen. In deze periode neemt ze haar verschillende identiteiten op, en met gevaar voor haar leven , alsook dat van haar geliefde Henri, brengt ze documenten, mensen, geweren en munitie naar de nodige plaatsen.
Dit boek mocht ik lezen in de blogtour van kokboekencentrum, waarvoor dank! Zo kreeg ik de kans om uiteraard dit boek te lezen, maar vooral een nieuwe auteur te leren kennen. De schrijfstijl van Ariel Lawhon beviel mij, na een internet bezoekje zag ik dat ze al meerdere boeken schreef, die ik zeker op mijn lijstje bij prop.