Wat doen wij dieren aan?

Alle dieren zijn besmet met een virus, dat overdraagbaar is op de mens, die daaraan dood gaan. De dieren worden zoveel mogelijk geruimd en de mensen kunnen geen vlees (eiwitten) meer eten.
Dan vindt de transitie plaats. Dieren worden vervangen door mensen. Er wordt jacht op gemaakt; ze worden gefokt; ze worden geslacht en verwerkt en door slagers verkocht als “speciaal vlees”. De huid wordt verwerkt in de leerlooierijen; er wordt op allerlei wijze mee geëxperimenteerd in laboratoria. Alle verwijzingen naar de mens worden verboden.
Marcos is werkzaam als opzichter in een verwerkingsbedrijf en heeft het moeilijk met het uitoefenen van zijn functie, maar ja, hij moet zijn vader onderhouden en heeft dus geld nodig.
Hij krijgt van een fokker een relatiegeschenk: een wijfjesmens. Hij bezwangert haar als compensatie voor de dood van zijn eigen zoontje. Hij verzorgt haar en na de bevalling als Marcos haar zoon gaat beschouwen als zijn eigen zoon, moet hij iets met haar.

De auteur schrijft dit verhaal op een visuele, neutrale, afstandelijke, niet oordelende wijze en versterkt hierdoor het gevoel van afgrijzen.

Een onvoorstelbaar boek, dat je achterelkaar uitleest, maar wenst nooit gelezen te hebben. De verwijzing naar de boeken van Margaret Atwood (Dienstmaagden/Testamenten) is terecht, maar wel in de overtreffende trap. Het is niet voor te stellen dat de mens tot zoiets in staat is, maar is dat wel zo? Wij doen het dieren aan, maar zouden wij dit ook doen met mensen?
Helaas zijn er voorbeelden uit het verleden, zoals Dr. Mengele uit het nazirijk Duitsland en aan de massaslachtingen en -verkrachtingen in Afrika, waaruit blijkt hoe “makkelijk” de mens kan afglijden. Ook in het heden en in de toekomst is dit bepaald niet uitgesloten.

Een goed geschreven boek (4 sterren), dat ik echter aan niemand ga aanraden.