Van hetzelfde laken een pak.

Waar ik Lousje al een helleveeg en een antisemitisch kreng vond, begin ik nu ook Voskuil zelf minder te begrijpen. Hoe kan hij het zo lang met dat mens hebben uitgehouden en er van hebben gehouden, dat snap ik steeds minder. Wat zag hij in die vrouw? Mijn huis, tuin en keuken psychologische verklaring: zij is uit een totaal ander milieu, wat hij idealiseert, omdat hij wil afrekenen met zijn eigen ouderlijk huis, met name met zijn vader onder wiens juk hij als oudste zoon heeft geleefd, aangezien zijn vader een maatschappelijk geslaagd en zelfs bekend persoon was. Zij vertegenwoordigt in haar extreme rechtlijnigheid voor hem iets zuiverders, wat helemaal niet zo is. Ze heeft net zo goed haar aannames en vooroordelen (wat heet!). En zij is net zo goed een speelbal/product van haar milieu. Haar vader had lang geen werk, Han mag van haar eigenlijk ook niet werken. Etcetera. Ze is dus totaal niet gesepareerd om er maar eens een psychologische term tegenaan te gooien en ze is wat mij betreft een onuitstaanbaar kreng (geworden). Zowel zij als Voskuil hebben hun verleden niet echt verwerkt en bij hen beiden had een therapietje hier of daar geen overbodige luxe geweest. Enfin, op naar deel 6, want je wilt toch weten “hoe het afloopt” en waar ik met name benieuwd naar ben is deel 7, dat op 1 juli van dit jaar uitkomt, aangezien ik benieuwd ben of er in hen ook een mildheid, zo kenmerkend voor de laatste levensjaren, is gekropen en hoe ze terugkijken op al die vergooide jaren van ruziemaken om schijnbaar futiele kwesties, een gevecht dat meer over henzelf leek te gaan als over de ander.