Uitzicht op geluk, mehoela!

Weer een dikke pil, maar met elke avond voor het slapen gaan ongeveer 25 bladzijden ben je er in een straffe maand doorheen.
Net als in een echte langdurige relatie komen er scheurtjes in de liefde. In mijn liefde voor Voskuil wel te verstaan. Hoewel er nog steeds hilarische beschrijvingen en dialogen in staan en de perikelen rond de begrafenis van zijn vader ontroeren, begrijp ik aan de ene kant meer en aan de andere kant steeds minder van hem. En Lousje vind ik inmiddels een pathologisch geval. Ik heb medelijden met Nomi, de Israëlische vrouw van broer Jan, dat ze in zo’n familie terecht kwam.