Dient perfect z'n doel

Het is eindeloos fascinerend: waarom brengen mensen met een groot overlevingsinstinct zichzelf juist in levensgevaar? Waarom laten ze hun geliefden het risico lopen alleen achter te blijven? Waarom laten ze hun kinderen kans lopen om al jong een ouder te verliezen?  En bovendien: waarom doen ze zichzelf zoveel ellende aan, als ze gewoon in hun warme bedje hadden kunnen blijven om spannende boeken te lezen?

Het is onbegrijpelijk, maar toch ook weer niet helemaal. Voor dat deel van ons dat de zucht naar avontuur wél begrijpt, zijn verslagen van expedities naar gevaarlijke en onherbergzame plekken zoals de berg K2 een uitkomst. Met deze verhalen kun je risicoloos deel zijn van het avontuur - vanuit je warme bedje. Helaas schrijft niet iedere avonturier zodanig beeldend dat dat ook lukt, maar Wilco van Rooijen is een goede verteller (en met dank aan zijn copywritende vriend Rob zelfs een prima schrijver). 'Overleven op de K2' dient daarmee
perfect z'n doel: niet-avontuurlijke mensen toch wat avontuur laten meemaken.

Hoewel Wilco achterin het boek zelfs antwoord geeft op de meest gestelde vragen, wordt het toch nog steeds niet helemáál duidelijk: waarom heeft hij het zichzelf en zijn gezin in hemelsnaam aangedaan om die monsterlijke K2 te beklimmen? Misschien weet hij het zelf niet eens. 'Je moet niet kijken naar wat het kan kosten, je moet kijken naar wat het je oplevert,' is zijn motto.

Jammer toch dat het zijn zoontje Teun helemaal niets zou hebben opgeleverd als hij op de K2 níet door het oog van de naald was gekropen.