De telefoonb*tch op 1,5 meter

De telefoonb*tch op 1.5 meter.
Geschreven door Eveline de Groen.
Uitgeverij E&E

Een kijkje in het leven van een doktersassistente deel 2.

Eveline deelt in dit boek haar ervaringen als doktersassistente, triagist en patiënt tijdens de eerste 1,5 jaar net voor en na de uitbraak van corona in Nederland.
Het is een verzameling van online geplaatste blogs, nieuwe verhalen, stukjes uit haar dagboek en blogs van haar vaste gastbloggers Sanne, Mara en Lieve.

Eveline schrijft over haar dagen als doktersassistente bij de dagpraktijk en als triagist bij de huisartsenpost. Eveline legt in haar blogs uit wat haar taken zijn en waar ze dagelijks mee te maken krijgt. Maar ze wil vooral bewustwording creëren over de huisartsenpost.
En na het lezen van dit boek denk ik dat dat ook wel nodig is. Eveline schrijft dat er natuurlijk veel emoties zijn bij patiënten als ze bellen.
Er zijn patiënten die heel aardig zijn en begrip hebben, maar van sommige stukjes schrok ik heel erg. Dat patiënten zelfs gaan schreeuwen en schelden aan de telefoon. Maar ook dat er veel mensen bellen naar de spoedlijn als het geen spoed is.

Eveline schrijft ook blogs over de corona periode. Eveline schrijft over hoe anders het werken nu is tijdens deze periode.
Maar ook over haar eigen emoties tijdens deze periode.

In Oktober is Eveline zelf goed ziek geworden.
In haar blogs neemt ze haar lezers mee in hoe deze tijd voor haar was.
Haar emoties kwamen echt bij mij binnen.

Ik vond het heel erg interessant om dit boek te lezen en een kijkje achter de schermen te krijgen van Eveline en haar gastbloggers.
Ik heb nog meer respect en begrip gekregen voor alle assistenten.
En door alle goede uitleg over de medische termen, heb ik ook nog dingen geleerd over de medische wereld.
En begrijp ik nu ook veel beter waarom bepaalde vragen op een bepaalde volgorde worden gesteld aan een patiënt.

Ik denk dat iedereen dit boek zou moeten lezen, om meer te weten te komen over het leven van een doktersassistente. Maar vooral om meer respect en begrip te krijgen voor deze mensen die zo hard werken.