Rikkesoft-835 over De stromannen

Dit verhaal van de zoektocht van een man naar zijn - al dan niet dode - ouders evolueert naar de jacht op een seriemoordenaar en eindigt bij De stromannen. Het boek begint met een flashback, en om het onderscheid te maken met de rest van het verhaal, heeft de schrijver hier gebruik gemaakt van een bijzonder sappige manier van schrijven. De beschrijvingen zijn zeer gedetailleerd, met allerlei spitsvondige vergelijkingen en een mitrailleurvuur van bijvoeglijke naamwoorden. Zo prachtig als het is om dit te lezen, zo moeilijk is het om hier de lijn van het verhaal nog in te blijven volgen. En net als je gewend bent aan deze schrijfstijl, springt het verhaal vooruit naar heden, en wordt een meer conventionele stijl van schrijven gebruikt.

De opbouw van het verhaal is doordacht en er zitten meer dan een paar verrassende plotwendingen in, die echter geen van allen als geforceerd overkomen. Door het regelmatig overspringen tussen de meerdere verhaallijnen, trekt de schijver een doeltreffend rookgordijn op, en slaagt hij erin de dader tot vrij laat in het verhaal geheim te houden.

Alhoewel het verhaal op zich kan gelezen worden, gaat het verder in een ander boek: "Het oudste offer". Wat ik hier voor het eerst tegenkwam is dat er al een stukje van het vervolg bij dit boek (de pocket editie) zit. Het is zo een beetje als de teasers en previews die je krijgt voor en/of na een film in de cinema :
"Binnenkort in uw boekenkast..." Dit is een vrij goed boek, en de liefhebbers van de eerste boeken van Mo Hayder moeten dit boek zeker eens lezen.