Anders!

Dit boek gekocht doordat het (eindelijk) eens een recent uitgekomen boek is. Veel boeken over autisme zijn tien jaar of langer geleden geschreven.

Er staan stukken in die bijzonder helder en mooi geschreven zijn. Wat echt prachtig is, is de epiloog, waarin bijvoorbeeld: "Opgegroeid zijn met ongediagnosticeerd autisme betekent geleden hebben onder problemen die niet bestonden. (....) Pas toen ik de diagnose had gekregen, wist ik dat ik een echt mens was." Je voelt de rust neerdalen over de auteur en het is een feest der herkenning.

Maar geregeld komt er ook een stuk tussendoor waarvan je denkt, wat wil je ermee? Bijv ineens een stukje over Doris Lessing, waarbij volledig onduidelijk blijft wat de auteur er eigenlijk mee wil vertellen. Beetje rommelig, van de hak op de tak.

Verder mis ik toch wat aansprekende voorbeelden en is het erg op de Zweedse situatie gericht.

Dit boek vraagt om herlezing, denk ik. Over een tijdje nog een keer. Het moet landen.