Lezersrecensie
Over afscheid nemen, verdriet en liefde
Harry Davids moest al in de eerste maanden van zijn leven afscheid nemen van zijn ouders. Het was oorlog en Harry en zijn ouders waren Joods. Harry belande in de onderduik en kwam via omwegen bij de overgrootouders van Thomas Sijtsma, de schrijver, terecht. Zij zorgden voor hem als was Harry hun eigen kind, al hadden ze zelf ook een aantal kinderen. Na de oorlog moest Harry bij familie gaan wonen en de familie van Thomas miste hem en dan vooral de overgrootmoeder. Iedere verjaardag vertelde ze dat er 1 iemand miste. Wat heeft zij haar Harry gemist.
Thomas gaat in dit boek samen met zijn oom Harry op zoek naar Harry Davids. De oom is vernoemd naar de Harry die zo gemist wordt. Tijdens de zoektocht maken ze de puzzel, zoals Harry Davids het later noemt, steeds completer. Helaas zijn de meeste mensen die de ouders van Harry Davids hebben gekend er niet meer maar toch slaagt Thomas Sijtsma er in om een redelijk goede constructie te maken van het leven van Harry Davids. Deze wordt nog completer wanneer hij de o zo gemiste Harry Davids eindelijk kan ontmoeten.
Verloren oorlogskind is een verhaal over afscheid nemen, verdriet en liefde. Een verhaal dat laat zien welke sporen oorlog nalaat. En een verhaal laat zien dat wanneer je toekijkt je eigenlijk ook meedoet. Een prachtig boek