Advertentie

De omslag van het boek “Zwarte schuur” van Oek de Jong trok vanaf het begin mijn aandacht. Een tekening waar ik lang naar kan blijven kijken, mede door de vele verschillende kleuren blauw op de achtergrond. Die kleuren blauw komen in het boek op verschillende manieren vaak terug.

De hoofdpersoon van het boek is de kunstschilder Maris Coppoolse die een geheim uit zijn jeugd met zich meedraagt.
Vanaf de eerste bladzijde zat ik in het verhaal. Maris en zijn vrouw Fran zijn onderweg naar het Stedelijk Museum in Amsterdam naar een overzichtstentoonstelling van Maris zijn werk. In de taxi is het geïrriteerd zwijgen tussen Fran en Maris duidelijk aanwezig en voor mij als lezer voelde het zelfs ongemakkelijk, alsof ik er tussen zat.

“Wat voor altijd had geleken, bleek niet voor altijd te zijn. Wat hun levende geschiedenis was, werd opeens verleden tijd.” (citaat)

In eerste instantie had ik moeite om het boek met plezier te lezen. Dat kwam denk ik voor een groot deel door Maris, die ik in het begin van het boek helemaal niet zo sympathiek vindt. Zijn vrouwbeeld is enigszins seksistisch, maar tegelijk heeft hij de vrouwen ook nodig voor verwerking van zijn jeugdtrauma’s. Vanaf het moment dat het boek bij een langer stuk uit zijn jeugd is aanbeland, begon ik Maris beter te begrijpen en groeide langzaam mijn sympathie voor hem.
Fran, de vrouw van Maris, vind ik in het eerste deel van het boek niet zo aardig, maar eerder wat zeurderig. Aan het einde van het boek begon ik ook Fran meer te waarderen.

“Zorg er altijd voor dat je vrouw tevreden is, want als zij tevreden is, zul jij het ook zijn, en als zij ontevreden is, dan heb je geen leven.” (citaat)

Ik heb het boek met gemengde gevoelens gelezen. Ik was steeds erg benieuwd hoe het verhaal verder zou gaan, maar door de ongemakkelijke, gespannen sfeer en, in eerste instantie weinig sympathieke personages, las ik het verhaal niet altijd met plezier. Knap van Oek de Jong hoe hij die nare sfeer heeft kunnen overbrengen op mij als lezer. Maris zal nog wel even in mijn hoofd blijven spoken.
Van mij krijgt het boek 3½ ster.

“Er was een oneindigheid in de dingen, plotseling.” (citaat)

Reacties op: Ongemakkelijke sfeer

908
Zwarte schuur - Oek de Jong
Jouw boekenplank Jouw waardering
Jouw recensie   Schrijf een recensie
? Onze partners