Volkomen nutteloos boek , maar ...OH ! ...... zo hard genoten !

Een volkomen nutteloos boek , maar genoten !
Het verhaal dat bij het boek hoort, is even alledaags als sympathiek: het laatste cadeautje dat Boons geliefde hem geeft voordat ze de relatie beëindigt is een ananasplant van Ikea. De geliefde vertrekt, de ananasplant blijft. Wat volgt, is minder alledaags: bij wijze van afleiding van het liefdesverdriet besluit Boon op zoek te gaan naar het verhaal van de ananas.
Zich verdiepend in de herkomst en geschiedenis van de ananas reist hij de vrucht achterna, te beginnen in Thailand. Je bent journalist of je bent het niet.
Het boek is een heerlijke ananasroadtrip en voert ons langs onder andere Ghana, Florida en Schotland. Boon ontmoet daar ananasboeren, ananasexporteurs, ananasonderzoekers, ananasautoriteiten, ananasveredelaars, ananassnijders en ananasplanters. Hij reist naar een ananaskasteel, ananasplantages, een ananaslaboratorium, een ananascongres en ananaskantoren. Ondertussen wordt uit de doeken gedaan hoe de ananas groeit, waarom de pizza Hawaii pizza Hawaii heet en wie hem uitvond, hoe het komt dat ananas in sommige talen pineapple wordt genoemd en waarom Sponge Bob de ananaswoning waarin hij gedurende de eerste afleveringen resideerde verruilde voor een beter, ananassiger exemplaar.
Nu en dan krijgen we een tussenstand van de verwerking van Boons liefdesverdriet en andere ontwikkelingen in zijn persoonlijke leven, maar niet te vaak, waardoor het boek lichtvoetig en precies persoonlijk genoeg is.
Het boek is interessant en staat boordevol kennis, en goddank niet op een meneerige manier van ‘ik zal eens even heel eloquent mijn kennis tentoonspreiden aangaande de tropische vrucht Ananas comosus hierna te noemen ananas’. Nee, het is opgewekt, licht en ook nog eens ontzettend lekker geschreven.
Ananas is een totaalpakket van vrolijke onderzoeksjournalistiek. Het boek staat vol opzienbarendheden en -heidjes die ik hier nu niet zal noemen, want tja, dan hoeft u het boek niet meer te lezen.