Vlot verhaal , spannend, en eigenlijk echt wel goed uitgedacht. Meeslepend. Genoten . . .

Ella Verbeeck wordt uit haar bed gelicht , tegelijkertijd met haar vader Benjamin ( 86 jaar ) . Beiden worden beticht van witwaspraktijken , smokkel en fraude. Ella weet niet wat haar overkomt. Ze is gewoon bediende bij een transportbedrijf. Haar vader , oud en met een wankele gezondheid, ziet af in de gevangenis. Ook de verhoren van Ella hakken er diep in. Als de toestand van haar vader zienderogen achteruit gaat mag ze hem , als ultieme gunst , nog even bezoeken.
Zijn laaste woorden die hij in haar oor fluistert “ Vergeet niet zo af en toe een bezoekje te brengen aan mijn buurman , Utama “ zijn de sluetel naar het vervolg. Vader sterft , Ella die woonde in een woning betaald door haar vader , krijgt te horen dat alles wat ze bezit kan afgenomen worden , want verworven met “ misdaad geld “ ,
Haar papa ging één keer per jaar naar Jakarta ( Indonesië ) . Ze heeft niets te verliezen en dus trekt ze naar Jakarta , waar haar papa een kleine woning bezat. En daar start een fantastisch spannend verhaal. Een rollercoaster van gebeurtenissen en een mooie inkijk op het leven en de gewoontes daar. Corruptie , extreme armoede maar ook rijkdom , decadentie, societyfeestjes...
Haar pasport wordt haar afgenomen en ze geraakt verwikkelt in een opeenvolging van gebeurtenissen . Een verhaal dat je lekker op het puntje van je stoel laat zitten , en lezen... lezen ….