Charmante klassieker

“Dracula” is een klassieker, letterlijk en figuurlijk, als roman geschreven eind 19e E. Als hedendaagse lezer wijken we af van de lezers van toen, waardoor ik het als genre niet meteen meer zou bestempelen als “horror”, maar het blijft een roman die tot de verbeelding spreekt.

Het is een heel charmante vertelling, mystiek en mysterieus, met een kabbelend ritme. Ideaal voor trage grauwe regendagen. Ook de stijl van de dagboekfragmenten die toendertijd in de mode was, maakt dat je het verhaal in stukken en door de ogen van verschillende personages verneemt.

De eerste helft van het boek vond ik zeer goed, nadien zwakte het voor mij wat af, werd het wat langdradig, met terug wat meer schwung op het einde. Ook het religieuze aspect en de visie ten opzichte van de vrouw zijn in onze huidige maatschappij wat achterhaald, maar vallen wel te kaderen en te waarderen in de oorspronkelijke tijdsgeest.

Toch blij dat ik er eindelijk toe gekomen ben om deze te lezen, alleen al omdat dit de ontstaansroman is van Graaf Dracula en Dr. Van Helsing, die nog steeds een rol spelen in onze populaire cultuur.