Mooi, maar niet compleet

In Beladen Huis neemt Christien Brinkgreve de relatie tussen haar en haar overleden man onder de loep. Een moeizame relatie die overheerst werd door somberte van zijn kant en het gevoel van tekort schieten van de auteur.

Door het huis stap voor stap op te ruimen komen er herinneringen naar boven die zij met de lezer deelt.
Een goed gekozen vorm omdat zij hierdoor haar ervaringen en herinneringen laag voor laag kan afpellen en telkens een ander aspect van de relatie kan beschrijven. Deze worden aangevuld door zienswijzen, gedachtes en meningen van anderen, zoals die van vrienden, zusjes en therapeuten.

Dat het hier gaat over intelligente, wetenschappelijk opgeleide en taalvaardige mensen, is direct duidelijk. Toch, of misschien juist daardoor, blijven de beschrijvingen hier en daar afstandelijk, te beredenerend en beschouwend.
Als je dan toch openhartig wilt zijn, ga dan écht tot de bodem. In Beladen Huis blijft een essentieel onderdeel van de relatie, namelijk de fysieke aantrekkingskracht, of het ontbreken daarvan, onderbelicht. Het komt aan de orde, maar wel mondjesmaat.

Op bladzijde 26 lezen we dat de auteur en A voor het eerst met elkaar naar bed gingen. Punt. Hoe zij dit heeft ervaren, weten we niet. Was het een vurige aangelegenheid met veel lust? Teder? Gelijkwaardig of nam een van de twee het heft in handen? Hoe rook en voelde A? Ja, door het roken hing er een nicotinelucht om hem heen. Maar verder?
Had de auteur ook op dit vlak het gevoel van tekortschieten?

Een vriendin vertelt dat de twee in de beginperiode erg verliefd waren. Maar hoe was dit vanuit de auteurs eigen perceptie? Voelde zij vlinders? Wilde zij altijd in zijn nabijheid zijn? Ze vond hem grappig en interessant, bewonderde zijn talenten, maar meer openheid over de fysieke kant van de relatie was welkom geweest. Meer ruimte voor het beschrijven van die unieke liefdesband die huwelijkspartners doorgaans delen en die hem onderscheidt van relaties met vrienden, overige familie en collega's.

Ooit was er iets, er kwamen immers kinderen, maar hierdoor voelde A zich buitengesloten. Dit is niet ongewoon, maar bleef dit zo? Was het vanaf dat moment definitief gedaan wat betreft het intieme gedeelte van de relatie? Is het citaat van schrijfster Julia Schochs op bladzijde 40, waarin Christien, met terugwerkende kracht, veel herkent, helemaal op haar eigen relatie van toepassing?
We lezen dat de auteur het contrast met een ander echtpaar met wie zij op vakantie zijn, pijnlijk vindt. Het brengt haar eigen eenzaamheid naar voren.
Je kunt je afvragen of A en zij elkaar, in de periode dat zij zich op verschillende verdiepingen van het huis bevonden om hun eigen ding te doen, aan het einde van de dag nog tegenkwamen op de tussenverdieping, in de slaapkamer. Of was er zelfs geen sprake meer van elkaar goedenacht kussen? Leefden ze echt helemaal langs elkaar heen?

Tijdens de laatste fase voor zijn dood, streelt Christien haar man en stelt ze hem gerust. Maar in hoeverre was er tussen die eerste verliefdheid en die laatste aanrakingen, sprake van intimiteiten?
Vindt Christien dit te privé of is zij van mening dat dit alles er niet toe doet?
Conclusie: Beladen Huis is een lezenswaardig boek, maar had meer de diepte in gekund waardoor het een compleet memoir was geworden.