Vermakelijk, maar niet spetterend

Een feministische fantasy? 'Count me in', dacht ik toen ik de synopsis van dit boek las.
Al een tijdje stond dit boek op mijn verlanglijstje en toen ik hoorde dat hij in het Nederlands uitkwam, besloot ik hem uit te lenen van de bib.
Over het algemeen vond ik 'The Iron Sisters' vermakelijk, maar ik heb me enorm geërgerd aan Nomi, één van de hoofdpersonages en kon ik bepaalde keuzes die ze maakte ook niet echt begrijpen.
Serina's verhaallijn vond ik soms nogal vreemd.
De verhaallijn van Nomi vond ik dan wel weer leuk en ik vond het eigenlijk jammer dat we zoveel wisselden van POV's. Ik heb het gevoel dat we door die afwisseling een groot stuk van Nomi's verhaal hebben gemist.
Jammer genoeg zag ik de plottwist al van ver afkomen en was het dus geen verassing hoe het boek eindigde.
Het is ook niet dat ik door het einde echt van mijn stoel geblazen werd en zoiets had van 'IK MOET DEEL 2 HEBBEN'.
Eindconclusie:
'The Iron Sisters' is vermakelijk, maar zeker niet de beste feministische fantasy die ik gelezen heb.