Erfgoed

Een schimmel maakt eind 19e eeuw een einde aan de wijngaard van een Franse wijnboer. De man richt zijn hoop op een nieuw leven in Californië, maar strandt in Chili. Daar krijgt hij kinderen, een kleinkind en een achterkleinkind, die allemaal in Chili geboren worden, maar toch ook deel blijven uitmaken van de Franse gemeenschap. Ze vechten in de Eerste en Tweede Wereldoorlog, bijvoorbeeld, om Frankrijk te verdedigen en te bevrijden.

Dat is in het kort het verhaal van Erfgoed, van de Frans-Chileens-Venezolaanse schrijver Miguel Bonnefoy. Erfgoed is een typische Zuid Amerikaanse familiegeschiedenis, inclusief de bovennatuurlijke elementen. Maar dan wel verteld in een luttele 200 pagina’s en dat is ongebruikelijk voor dit genre. Verfrissend ook wel, en het is verbazingwekkend hoeveel historische informatie én bijfiguren Bonnefoy in die 200 pagina’s weet te proppen. Dat kan hij doen door veel andere dingen weg te laten: detail, conversaties, nuance en de complexiteit van karakters bijvoorbeeld. Tientallen jaren worden regelmatig samengevat in één alinea. En de hoofdpersonen blijven schetsmatig, vaak niet meer dan de belichaming van één eigenschap of karaktertrek.

Hierdoor blijft het verhaal oppervlakkig, ondanks de vele interessante thema’s die het aansnijdt, zoals emigratie, identiteit, oorlog, emancipatie en dictatuur . In een interview met de schrijver las ik dat hij inspiratie heeft geput uit de familiegeschiedenis van zijn vader, die als vluchteling uit Chili is gekomen. Ik geloof dat ik liever die geschiedenis had gelezen dan deze wat semi-magische geromantiseerde versie, die uiteindelijk nergens echt indruk maakt.