Lezersrecensie
Een telescoop, de ruïne van een kasteel waar vreemde lichten te zien zijn... de club van 7 gaat op onderzoek
De cover is een vrije interpretatie van de inhoud en eigenlijk misleidend. De kauw op de voorgrond is deel van een kolonie kauwen die in en rond de ruïne van het kasteel, dat het middelpunt van het verhaal vormt, leven maar buiten een achtergrond geen echte rol in het verhaal spelen. Het meisje achter de tralies in een wel erg nieuw kasteel doet eerder denken aan een gevangene dan aan iemand die buitenkijkt vanuit een ruïne.
Algemeen is het natuurlijk een boed door Enid Blyton, wat betekent dat het ook zovele jaren na het schrijven nog altijd op eenzame hoogte staat bij de jeugdliteratuur.
Waar de Vier voor de jongsten bedoeld is en De Vijf de beroemdste reeks boeken van de schrijfster vormen en voor de wat oudere jeugd bedoeld zijn, liggen de Club van 7 verhalen daar qua doelgroep tussenin. Niet te kinderlijk maar ook nog niet te ingewikkeld qua diepgang.
Ze zijn wel door en door Engels, wat dank zij de televisie waarschijnlijk geen enkel probleem zal vormen.
Een les die uit deze reeks in het algemeen kan getrokken worden is dat 7 helden (+ Snuffel en moeial Anna) te veel van het goede is. Er zijn gewoon niet genoeg bladzijden om ze allemaal tot hun recht te laten komen. De eenvoudigste oplossing, waar de schrijfster eveneens voor kiest, is dan ook om in elk boek slechts enkelen van de 7 een hoofdrol te laten spelen.
Het is lang geleden geschreven en hoewel de meisjes volop deelnemen volgt Enid Blyton de geplogenheden van de tijd en laat de gevaarlijke dingen aan de jongens over, de meisjes blijven bang en afwachtend achter. Al zullen ze soms onverwacht toch een veel spannender aandeel krijgen, en zeker niet alleen als ze weer eens gevangen of ontvoerd worden.
Het verhaal is spannend maar alles verloopt erg prettig, iedereen - ook de criminelen - doet aan fair-play, het enige slachtoffer zal uiteindelijk de telescoop zijn die zulke belangrijke rol in het verhaal speelt.
En erg goed verhaal van een topschrijfster in een reeks die toch iets minder hoog gekwoteerd wordt dan haar andere uitmunde reeksen.
Algemeen is het natuurlijk een boed door Enid Blyton, wat betekent dat het ook zovele jaren na het schrijven nog altijd op eenzame hoogte staat bij de jeugdliteratuur.
Waar de Vier voor de jongsten bedoeld is en De Vijf de beroemdste reeks boeken van de schrijfster vormen en voor de wat oudere jeugd bedoeld zijn, liggen de Club van 7 verhalen daar qua doelgroep tussenin. Niet te kinderlijk maar ook nog niet te ingewikkeld qua diepgang.
Ze zijn wel door en door Engels, wat dank zij de televisie waarschijnlijk geen enkel probleem zal vormen.
Een les die uit deze reeks in het algemeen kan getrokken worden is dat 7 helden (+ Snuffel en moeial Anna) te veel van het goede is. Er zijn gewoon niet genoeg bladzijden om ze allemaal tot hun recht te laten komen. De eenvoudigste oplossing, waar de schrijfster eveneens voor kiest, is dan ook om in elk boek slechts enkelen van de 7 een hoofdrol te laten spelen.
Het is lang geleden geschreven en hoewel de meisjes volop deelnemen volgt Enid Blyton de geplogenheden van de tijd en laat de gevaarlijke dingen aan de jongens over, de meisjes blijven bang en afwachtend achter. Al zullen ze soms onverwacht toch een veel spannender aandeel krijgen, en zeker niet alleen als ze weer eens gevangen of ontvoerd worden.
Het verhaal is spannend maar alles verloopt erg prettig, iedereen - ook de criminelen - doet aan fair-play, het enige slachtoffer zal uiteindelijk de telescoop zijn die zulke belangrijke rol in het verhaal speelt.
En erg goed verhaal van een topschrijfster in een reeks die toch iets minder hoog gekwoteerd wordt dan haar andere uitmunde reeksen.
1
Reageer op deze recensie
