Rauw rouwverhaal met een gouden randje

De shortlist van de Boon Literatuurprijs heeft ze helaas niet gehaald, maar het tedere debuut van Kris Terwindt werd wél geselecteerd voor de longlist, en dat wil toch ook wat zeggen.

In dit rauwe rouwverhaal slalommen Pim en haar ouders om elkaar en hun verdriet heen, sinds bijna een jaar eerder hun broer/zoon Huug stierf. Die wervelwind sprong lustig in het leven: hij skatete, was gefascineerd door vogels en was voortdurend op pad, op zoek naar interessante vondsten. Zo'n grote broer waar Pim naar opkeek en die haar meenam op avontuur. Tot hij plots uit haar leven gerukt wordt, en alles stil valt.

Wanneer wervelwind Thilo in haar leven verschijnt, en per toeval Huugs lab ontdekt en in palmt, wordt Pim uit de zwaarte thuis getrokken. Thilo heeft ambitie om astronaut te worden, en betrekt Pim in zijn wilde plannen. Hij dwingt haar onbewust om uit haar rouwstand te komen. En de confrontatie met haar verdriet aan te gaan.

Dit verhaal is zacht en hard, schuurt en sprankelt. Een warme mantel voor wie worstelt met stil verdriet, een subtiele oproep om tijd te geven aan en aandacht te hebben voor een rouwproces.