Hilarisch en hallucinant, een zalig spitante toevoeging aan het Reyaert-repertoire!

De jeugdboekenmaand 2026 met als thema 'Lees! Brul! Grom!' oftewel 'dieren' trap ik met veel plezier af met het dierenverhaal waar ik ieder jaar opnieuw met veel plezier in duik: de eeuwenoude maar nog steeds brandend relevante 'Vanden vos Reynaerde'. Ooit neergepend en aan het papier toevertrouwd door een zekere Willem (die Madocke maakte), maar ondertussen al talloze keren met succes herwerkt en bewerkt.
Ik geef ondertussen al meer dan 20 jaar les, en bijna ieder jaar kan ik met een verse versie zwaaien, want dat deze klassieker blijft boeien en inspireren, staat buiten kijf. Allicht omdat de aangesneden thematieken zo universeel zijn en dat we stiekem toch sympathiseren met die rebelse rooie Reynaert, die liegt en bedriegt en de hele maatschappij maar wat graag in haar onderlijf zet. Schone schijn en imago oh jawel, zijn we niet allemaal bezig met het perfecte plaatje van onszelf te creëren op sociale media, ook al is ons leven saai en allesbehalve spectaculair? En gniffelen we niet allemaal graag met de fratsen van Reynaert, die ondanks zijn sluwheid en ereplaats in de grootste snoodaard-lijst misschien wel het enige dier is dat geen masker opzet of zich anders voordoet, maar zijn zwaktes uitspeelt en omarmt? Ja toch?

Onze eigenste rebel Tom Lanoye waagde zich ook aan een hertelling van deze klassieker, en deed dat met verve! Hij maakt van Reynaert een scabreus personage, vertelt plastisch en zonder scrupules en verleent onze Rein een taaltje om u tegen te zeggen. Het schuimt en sprankelt, smeekt om voorgelezen te worden en schildert een bont allegaartje losers bij elkaar dat te dom is om hooi te eten en zich constant in de luren laat leggen. Hilarisch en hallucinant, een zalig spitante toevoeging aan het Reyaert-repertoire!