Tip; niet aan beginnen

Henry kan door de tijd reizen, zonder machine en zonder dat hij het wil. Hij verdwijnt in het ene jaar en verschijnt in ander jaar, meestal in het verleden.

Dit is een geweldig gegeven voor een verhaal. Daarom is het extra spijtig dat 'de vrouw van de tijdreiziger' zo'n vreselijk slecht geschreven verhaal is. Het bestaat uit eindeloze herhalingen en pagina vulling. Een aantal voorbeelden; een potje biljarten wordt ruim twee hele pagina's beschreven; het verloop van een film wordt met namen van de personages en hun handelingen, benoemd; de inhoud van drie volle boodschappentassen, een hele kruidenierswinkel wordt opgesomd. Zo kan ik nog wel even doorgaan.

De schrijfster maakt veel gebruik van metaforen en vergelijkingen die meestal nergens op slaan. Heel soms las ik een mooie zin, maar ook die kwam uit de lucht vallen en raakte kant noch wal.

Ik las het uit, maar moet bekennen dat ik hele stukken heb overgeslagen. Allemaal een beetje van hetzelfde. Ik raad dit verhaal absoluut niet aan. Ik wil twijfelaars zelfs de tip geven er vooral niet aan te beginnen.