leest als een trein

Ik hou van Irving's schrijfstijl. Zijn boeken zitten vol details die een verhaal echt laten leven. Hij beschrijft zijn personage's door middel van kleine gewoontes en karaktertrekken die maken dat je ze helemaal voor je gaat zien, allemaal. Ted, Marion, Eddie, Ruth, Hannah, Harry, zelfs Deetje en de dode jongens op de foto's.

Weduwe voor een jaar zit vol complexe persoonlijkheden en allemaal krijgen ze een gezicht, hoe kort ze ook op komen draven.

Ook de setting in de verschillende steden wordt op zo'n manier verteld dat je het voor je kan zien in alle glorie en soms ook in alle troosteloosheid.

Een heerlijk, traag geschreven boek dat leest als een trein.